Artiesten in duikvlucht

Voorstelling: Periodo Villa Villa, door De La Guarda en dansers van El Descueve. Regie: Diqui James, Gaby Kerpel e.a; technisch directeur: Martin Rohr. Gezien: 26/5 in het Festival a/d Werf, grote tent op het Neude. T/m 30/5 aldaar; inl 030-2315355.

Wie last heeft van claustrofobie moet er niet heengaan: in Periodo Villa Villa ben je onderdeel van een meute die overgeleverd is aan de grillen van de performers. In een donkere ruimte worden wij bijeengedreven; stoelen zijn er niet, dus staan we daar als haringen in een ton.

Eindelijk, na een lang vertwijfeld wachten, gebeurt er iets. Het zeil dat als plafond dienst doet bolt op, schudt en golft. Knikkers rollen eroverheen en rollen er dan onderlangs alsof hier andere zwaartekrachtwetten gelden. Melkwegstelsels fonkelen en laten hier en daar een sterretje vallen dat door het zeil heenschiet. Visjes zwemmen boven onze hoofden, vliegtuigjes glijden voorbij. Als het plafond aan flarden is, kijken we op naar de binnenzijde van een torenhoge dakconstructie vol steigers en bruggen met apparatuur.

Vanaf die bruggen voeren de artiesten duikvluchten uit waarbij ze rakelings over uitgestrekte handen scheren of plotseling besluiten om in ons midden te landen. Wij deinzen dan collectief terug, wat gezien het ruimtegebrek niet zo eenvoudig is. En dan maar hopen dat die kunstenaars aan hun bergbeklimmerstouwen goed gezekerd zijn opdat zij onze nek niet breken. Van alle kanten zoeven ze over ons heen, in rechte luchtlijnen die net geen botsingen veroorzaken of in chaotische trossen met wel acht man tegelijk aan een touw.

Wolken komen over en regenen hun inhoud op ons neer, maar de acteurs lijken die douche wel lekker te vinden: drijfnat voeren zij een krijgsdans uit op het ritme van jungledrums en hoorns, alles live natuurlijk en zwaar elektronisch versterkt. Als zij yellen yelt het publiek terug; sommigen dansen mee en iedereen gilt als een meisje, ook weer aan touwen, op grote hoogte tegen een wand gesmeten wordt. Die is weliswaar van stof, maar toch, de suggestie werkt.

Het Argentijnse gezelschap De La Guarda bestaat uit dansers en acrobaten, architecten, bergbeklimmers en muzikanten, en De La Guarda's show trok in Zuid-Amerika meer dan vijftigduizend bezoekers. Jonge mensen waarschijnlijk, net als in Utrecht. Periodo Villa Villa heeft minder weg van traditioneel circusvermaak dan van een houseparty of een rockconcert, en het adrenalinepeil stijgt door de diverse schokeffecten. Maar anders dan Fura dels Baus, die andere internationale zomerfestivalgroep, wekt De La Guarda geen agressie. Er is geen vuur, een gewelddadig verhaaltje ontbreekt en de fysieke pijn van de performers blijft zo te zien binnen de perken.

Een zootje ongeregeld komt op zo'n attractie af: lui die al een slok op hebben, lui die op sensatie uit zijn, lui die een ruig feestje willen bouwen. En dat al deze lieden na een uur van oorverdovend stuntwerk gedisciplineerd en vrolijk en geladen met ongevaarlijke energie de tent verlaten, dat is wel de grootste prestatie van De La Guarda.