Een levend pantheon en een parade van sterren

CANNES, 12 MEI. Het gebeurt niet vaak dat de goden uit het pantheon van een kunstvorm fysiek op hetzelfde podium bijeenstaan. Ter gelegenheid van het vijftigste Festival International du Film was dat gisteravond in Cannes bij uitzondering gelukt. Sinds de instelling van de Gouden Palm in 1955 hebben achtenveertig regisseurs die hoogste cinematografische onderscheiding gewonnen.

Dertien zijn overleden, achtentwintig mannen en een vrouw (Jane Campion) stonden gisteravond naast elkaar verzameld op het toneel van de Salle Lumière om de Gouden Palm der Gouden Palmen uit te reiken aan de door hen aangewezen levende collega, die het meest gemist werd in het illustere gezelschap. De lijst van kandidaten was korter dan je denken zou: terecht werd niet Godard, Bresson, Bertolucci, Kubrick, Allen of Spielberg, maar Ingmar Bergman gelauwerd.

Hoewel de 78-jarige Zweed aanvankelijk toegezegd had op een aantal condities (privé-vliegtuig, geen persconferentie, geen verrassingen) persoonlijk de prijs in ontvangst te komen nemen, besloot hij vorige week definitief weg te blijven. Zijn dochter Linn, die in gezelschap van zes van Bergmans actrices de prijs ontving, las een verklaring van haar vader voor die het publiek vroeg een oude man te vergeven: “Na al die jaren heeft het leven eindelijk de film ingehaald en ben ik te verlegen om voor u te verschijnen”.

Bij de traditionele bestijging van de festivaltrappen was gisteravond bij Bergmans collega's van verlegenheid weinig te merken. De parade duurde meer dan anderhalf uur en bestond uit een grotere variëteit aan coryfeeën dan bij enige Oscaruitreiking: van de 'dwerg' Roman Polanski tot de toekomstige Obelix-vertolker Gérard Depardieu, van de vice-president van de National Rifle Association Charlton Heston tot trotskiste Vanessa Redgrave, van benjamins Liv Tyler en Leonardo di Caprio tot veteranen Gina Lollobrigida en Vittorio Gassman. Naast de gebroeders Taviani en Coen, de broze Michelangelo Antonioni, en alle tweevoudige Palmwinnaars (Francis Ford Coppola, Bille August en Emir Kusturica), waren er zeven voormalige juryvoorzitters en achttien winnaars van een acteerprijs.

Altijd imponeert Cannes door het precies treffen van de juiste, onderkoeld-plechtige toon voor zo'n eerbiedwaardige ceremonie: pompeus noch joviaal. Kort,bijna zakelijk, maar toch oprecht en emotioneel droeg presentatrice Jeanne Moreau de avond op aan de nagedachtenis van de vrijdag overleden Marco Ferreri.Het zag er even naar uit dat de media-aandacht, op deze dag dat ook president Chirac het festival bezocht, gestolen zou worden door een evenement van andere allure. Het bliksembezoek aan Cannes van de Spice Girls, de grootste meidengroep aller tijden, zorgde wel voor enige hysterie bij de fans op straat, maar binnen bij hun persconferentie bleek de zaal toch niet helemaal vol. Met de Kerst moet de eerste film van het Britse vijftal gereed zijn, Spice The Movie, hier en daar al schertsend aangeduid als 'A Hard Day's Night with bras'. De sterren gedroegen zich tegenover de media als de baldadigste en populairste meisjes uit 3 Mavo, door andere sprekers heen schreeuwend en met de mond vol van hun zogenaamde Girl Power. Een van de vragenstellers kreeg als toelichting op die term dat je anderen moet respecteren zolang ze dat ook met jou doen. Net toen het tijd werd om met propjes te schieten, ging de bel.