Megawati houdt zich buiten de verkiezingen in Indonesië

JAKARTA, 25 APRIL. Megawati Soekarnoputri, de vorig jaar afgezette voorzitter van de PDI, heeft haar achterban gisteren opgeroepen om zich buiten de de verkiezingscampagne te houden, die komende zaterdag begint. Zij wil dat haar medestanders samenwerken om de verkiezingen op 29 mei “democratisch en grondwettelijk” te maken.

Vertegenwoordigers van de regering hebben de woorden van Megawati verwelkomd. De coördinerend minister voor Politieke- en Veiligheidszaken, Soesilo Soedarman, zei gisteren in een reactie op de oproep van Megawati dat de regering “geen bijgedachten heeft” over haar verklaring.

Megawati, een dochter van Indonesiës eerste president Soekarno, heeft haar achterban laten weten dat zij ernaar streeft om geweld te vermijden, dat door “zekere mensen” zou kunnen worden uitgelokt. Dit geweld zou weer kunnen worden gebruikt om PDI-leden en sympathisanten in discrediet te brengen.

Binnen de christelijk/nationalistische PDI is een scheuring opgetreden nadat Megawati vorig jaar op een partijcongres in Medan buiten haar aanwezigheid werd vervangen door de huidige voorzitter, Soerjadi. In september heeft de regering de verkiezingslijst van Megawati afgewezen en de lijst van Soerjadi goedgekeurd, waarop Megawati en haar loyalisten niet voorkomen.

Nadat Megawati-aanhangers twee weken geleden een massademonstratie hielden voor het gebouw van het parlement in de het centrum van Jakarta, hebben de autoriteiten hun bezorgdheid kenbaar gemaakt over de mogelijkheid dat deze aanhangers verkiezingscampagne zouden kunnen verstoren.

Met haar verklaring geeft Megawati aan formeel geen rol te willen spelen bij de komende parlementsverkiezingen. Tegelijkertijd is duidelijk dat zij geenszins van plan is haar politieke ambities opzij te zetten. Naar verluidt zal zij de komende weken spreken op tal van plaatsen in Indonesië. Bovendien heeft zij onlangs een manifest laten verspreiden waarin zij een uitgebreide agenda formuleert voor veranderingen in het politiek systeem van Indonesië die volgens haar noodzakelijk zijn om democratie, recht en orde in dit land te herstellen.

Megawati schrijft onder meer dat zij sterk de indruk heeft dat Indonesië “afkoerst op een samenleving die gedomineerd wordt door sociale afgunst en wederzijds wantrouwen”. Om de Indonesische samenleving te verlossen van “corruptie, opeenstapeling van macht, machtsmisbruik en nepotisme” zijn volgens haar hervormingen nodig op het terrein van de politiek en de economie, maar ook op sociaal-cultureel en wettelijk vlak. Megawati pleit in haar manifest onder meer voor volledige politieke vrijheid en persvrijheid. Op het economische vlak wil zij dat de verschillen tussen arm en rijk worden ingedamd door invoering van een hoger minimumloon. Megawati vindt in dit verband dat er een wettelijke regeling moet komen die een maximum verschil inbouwt tussen het hoogste en het laagste salaris. In de praktijk verdienen mensen met de hoogste salarissen in Indonesië op dit moment volgens het manifest driehonderd keer zoveel als de laagstbetaalden. Dit maximum zou volgens Megawati moeten worden teruggebracht tot twintig. Het manifest pleit verder voor decentralisatie van de macht het het toestaan van grotere regionale en religieuze diversiteit.