Faneyte 'viert' terugkeer op oude nest met een gipsbeen

AMSTERDAM, 21 APRIL. “Godsamme, dat heb ik weer.” Met een van pijn vertrokken gezicht wordt Rikkert Faneyte door twee sterke mannen van het honkbalveld van zijn club, de Amsterdam Pirates, gedragen. Minuten eerder stond hij als pitcher nog op de heuvel in het overgangsklasse-duel tegen de Herons uit Heerhugowaard. De door hem geworpen bal werd door de slagman tegen het linkerscheenbeen van Faneyte geslagen.

“Ik wist meteen dat het mis was, dat het gebroken was”, zegt de honkballer enkele uren later, met het been van de lies tot de enkel in het gips. De woorden komen door de hem toegebrachte morfine wat lijzig uit z'n mond. “De pijn is er gelukkig wel door verdwenen.”

Na zes seizoenen in de Verenigde Staten te hebben gespeeld, maakte de 27-jarige Faneyte zaterdag zijn rentree bij zijn oude club. De uitwedstrijd tegen de Herons werd met 11-2 gewonnen. Een dag later troffen beide clubs elkaar in Amsterdam, op het terrein waar Faneyte als driejarige dreumes voor het eerst met een knuppel in de hand rondliep. Na ruim twee uur speeltijd moest hij per auto naar een nabij gelegen ziekenhuis worden gereden.

Als het meezit kan hij over negen weken weer spelen. “Wat een rentree.” Hij kan er inmiddels al een beetje om lachen.

Zeven jaar geleden vertrok Faneyte met een hoofd vol dromen naar de Verenigde Staten, het beste honkballand ter wereld. Hij was een talent. Een groot talent zelfs, meende de Amerikaan Pat Murphy, destijds coach van de nationale ploeg. Faneyte kon op voorspraak van Murphy aan de slag bij een collegeploeg in Miami. Een jaar later werd hij aangetrokken door de San Francisco Giants, een team dat uitkomt in de Major League, de hoogste professionele klasse in Amerika.

In de Big Show pakte de Nederlander zijn wedstrijdjes mee, maar kreeg nooit een vaste plaats. Zijn meeste duels speelde Faneyte dan ook in het team van de Giants dat uitkomt in de op één na hoogste divisie. Vorig seizoen kwam de Amsterdammer uit voor de Texas Rangers. Opnieuw speelde hij echter vaker in de Triple A dan in de Major League. Aan het einde van het seizoen werd hij door de Rangers getransfereerd naar de Cincinnati Reds.

Ook bij de Reds zou hij waarschijnlijk weer te licht worden bevonden voor een basisplaats in de hoogste klasse, vermoedde Faneyte afgelopen winter. En opnieuw in de Triple A uitkomen, waar de betaling niet om over naar huis te schrijven is en de teams geconfronteerd worden met enorme reistijden, trok hem niet langer. Omdat hij inmiddels vader is, wilde hij aan een maatschappelijke carrière gaan werken, want daar was het al die jaren nauwelijks van gekomen.

Vandaar dat hij weer in Amsterdam woont en zijn honkbalkwaliteiten opnieuw aan het Nederlandse publiek kan laten zien. Dat hij dat bij zijn oude club doet, is opvallend. De Pirates komen uit in de overgangsklase, de op één na hoogste divisie in Nederland. Dat is dus een wereld van verschil met het honkbalgekke Amerika, waar Faneyte in de Major League soms voor veertigduizend toeschouwers speelde. Het duel van gisteren tegen de Herons trok hooguit zo'n zeventig toeschouwers. Faneyte had niet anders verwacht: “Je weet gewoon dat dat honkbal in Nederland is.”

Voor Faneyte was belangstelling genoeg van clubs uit de hoofdklasse, maar de honkballer koos bewust voor zijn oude club. En niet alleen uit sentimentele overwegingen. “Mijn maatschappelijke carrière staat nu voorop, daar wil ik me op concentreren. Clubs uit de hoofdklasse spelen vaker dan verenigingen uit de overgangsklasse, dus dat is dan een nadeel. Daarnaast woon ik vlakbij het terrein van de Pirates, waardoor ik ook nauwelijks hoef te reizen.”

Bij de Pirates, die nog niet zo heel lang geleden kampioen van Nederland waren maar nu al weer enkele jaren in de overgangsklasse uitkomen, is iedereen uiterst verheugd over de terugkeer van Faneyte. “Hij heeft toch in de Major League gespeeld”, zegt voorzitter Lex van Zaane. “Zo'n speler in je team betekent meteen een up-grading van de hele club.”

Ook trainer Charles Urbanus is zeer te spreken over de komst van Faneyte. Toen de oud-international drie jaar geleden coach werd van de Pirates, ging hij aan de slag met veelal jonge talenten van de club. Faneyte zorgt voor de nodige ervaring binnen de selectie, meent Urbanus. “Daarnaast heeft hij enorm veel kennis van zaken. Rikkert kan de rest op sleeptouw nemen.”

Het gebroken scheenbeen heeft daar voorlopig verandering in gebracht. De club dacht met Faneyte in de gelederen dit seizoen een goede kans op promotie te maken naar de hoofdklasse. “Daar gaat onze hoop”, verzuchtte een supporter echter toen Faneyte van het veld werd gedragen. De speler zelf ziet het vooralsnog niet al te somber in. Dit seizoen vindt hij het wel best, honkballen in de overgansklasse. Maar als zijn maatschappelijke carrière dit jaar vorm begint te krijgen, wil hij volgend seizoen graag weer met de Pirates in de hoofdklasse uitkomen.

En dat behoort volgens hem nog altijd tot de mogelijkheden. “Ze missen me hooguit een half seizoen”, klonk het gisteravond slaapdronken.