Tribune

Johan Cruijff wordt volgende week vijftig jaar en heel Nederland praat of schrijft erover. Is de grote belangstelling terecht of overdreven? En als het vrijdag zo ver is, wat is dan een passend cadeau voor 'de beste voetballer van Nederland'?

Johan Derksen, adjunct-hoofdredacteur van Voetbal International en vriend van Cruijff: “De aandacht lijkt me terecht. We spelen nu meer dan honderd jaar voetbal en hij is het beste produkt dat Nederland in al die tijd heeft voortgebracht. Zelf zal hij er trouwens wel moe van worden. Het hele land heeft een mening over hem, er zijn opeens vijfduizend vrienden die jeugdherinneringen aan hem ophalen. Dat hoeft niet van hem. Je moet hem maar golfballetjes geven voor zijn verjaardag, hij is een enthousiast beoefenaar. Nee, ik heb nooit met Johan gegolft. Ik hou daar niet van, bovendien moet ik nog gewoon werken. Ik ben nog niet financieel onafhankelijk.”

Henny Cruijff, broer van Johan: “Belachelijk, begrijp jij het? Johan is zijn leven lang rond belangrijke zaken op het laatste moment geschoffeerd, denk alleen maar aan de keren dat hij bondscoach zou worden, en nu hij niet meer traint is er een hosanna-stemming. Een teken van weemoed naar de successen van zijn generatie. Iedereen realiseert zich dat die heel bijzonder was. Wat hij het allerleukste zou vinden, is stamppot andijvie met draadjesvlees, gemaakt door onze moeder. Ons favoriete voedsel. Daarin zit tevens de bezinning van het leven. Alles hoeft niet groot te zijn. Vijftig is een leeftijd waarop je de wereld wel gezien hebt en de kleine dingen kunt waarderen. Geluk zit niet in grote auto's.”

Peter Sertons, wethouder in de Amsterdamse deelgemeente Watergraafsmeer waar Cruijff opgroeide: “Terecht, je mag best wat doen aan je beste voetballer. In andere landen zou er waarschijnlijk nog veel meer aandacht aan geschonken worden. Je moet Cruijff iets geven wat met Betondorp, Ajax en Amsterdam te maken heeft. Een beeld van hem als voetballer in de wijk, een wandschildering op een centraal punt in Betondorp, dat soort dingen. Er moet in elk geval gevoel achter zitten. Een overblijfsel van betekenis uit het oude Ajax-stadion zou hij heel leuk vinden. Daar is hij tenslotte groot geworden. Zijn vader werkte in De Meer en later zijn stiefvader ook. Ik heb hem nog nooit zo ontroerd gezien als toen hij met de fakkel het stadion verliet op weg naar de Arena. Toen merkte je echt dat daar een deel van zijn leven ligt.”

Ronald Koeman, speelde zijn beste jaren onder Cruijff bij Barcelona: “Het is misschien lichtelijk overdreven, maar we hebben het natuurlijk wel over de nummer één aller tijden. Het is daarom ook logisch dat er veel aandacht is. In Spanje hield Cruijff al ontzettend van golf. Toen had hij er nog niet veel tijd voor, tegenwoordig doet hij het veel meer. Daarom moet je hem wat in die richting geven. Iets Amsterdams? Nee, ik weet dat hij wel eens naar Amsterdam terugverlangt, maar daarvoor komt hij er nog vaak genoeg.”

Arend van der Wel, jeugdvriend van Cruijff: “Ik heb er geen oordeel over of de aandacht overdreven is of niet. Cruijff zal het tot op zekere hoogte zelf in ieder geval wel leuk vinden. Als de media maar niet in zijn privéleven gaan graven, want het gezin is heilig bij hem. Daar moet je niet aankomen. Ach, hij heeft in zijn carrière al zoveel aandacht gehad, dit kan er ook nog wel bij.”

Peter Goedbloed, voorzitter van de Ajax-supportersvereniging: “Ik zou hem een replay van zijn afscheidswedstrijd tegen Bayern München willen aanbieden. En dan met 8-0 winnen. Het heeft geen zin om iets materialistisch te geven. Ook geen standbeeld, want hij is nog zo levend als wat. Dat komt wel als hij dood is. Hij verdient zoiets wel, want Cruijff is bekend bij ongeveer twee miljard mensen. Er is nooit zo'n speler geweest als Cruijff.”