Festival begint met hekeling dansstijlen

Springdance Festival in Utrecht. Voorstelling: Bound to Please door DV8 Physical Theatre. Regie Lloyd Newson; decor: Ian MacNeil; muziek: Adrian Johnston; geluidsband: Mike Casey; licht: Jack Thompson. Gezien: 18/4 Stadsschouwburg Utrecht. Herhalingen aldaar t/m 20/4. Springdance duurt t/m 30/4. Inlichtingen: 030-2317517.

Het tweejaarlijkse festival Springdance begon gisteren in de Utrechtse Stadsschouwburg met Bound to Please, een nieuwe produktie van het Britse gezelschap DV8 Physical Theatre dat onder artistieke leiding staat van de choreograaf en regisseur Lloyd Newson.

Bound to Please is een 'fotoreportage' over de parallellen tussen dans en sociaal gedrag. Daarbij worden vragen gesteld als: wie beslist wat betaamlijk is? Houdt de angst ons in het gareel? Is het moed of waanzin als wij de banden breken? Is de dans de Prozac van de Kunst?

Heeft Newson een haat/liefde-verhouding met de dans dat hij de vergelijking maakt met een middel dat zowel heilzaam als ziekmakend kan werken?

Toch heeft hij het medium steeds gebruikt om zijn 'politieke' boodschap te verkondigen, zoals erkenning van de homoseksualiteit in My Sex, Our Dance (1986) of afkeer van machogedrag in Enter Achilles (1995).

Deze keer neemt hij als thema de liefde tussen een oude vrouw en een jonge man, net als in het toneelstuk Harold and Maude, en legt dit aandoenlijke portret op de afbeelding van de behaagzieke dans.

Bound to Please begint met het beeld van een ballerina-popje op een speeldoos. Een danseres trekt haar rondjes op de draaischijf van het ingenieuze in- en uitklapbare decor van Ian MacNeil, terwijl zij de klassieke ports-de-bras strak uitvoert.

Daarna komt een hele reeks van dansstromingen aan bod. Er is een slaapverwekkende discodans, uitgevoerd door mensen met een midlife-crisis, gevolgd door een sloom duet met contactimprovisatie, een langdradige en slecht uitgevoerde persiflage op het klassieke ballet, terwijl ook de Amerikaanse moderne dans van choreografen als Trisha Brown en Mark Morris eindeloos op de korrel wordt genomen.

In een interview in deze krant in mei 1992 zei Lloyd Newson nog: “Ik speel een kwaadaardig spelletje naäperij.” Tegenwoordig mist zijn werk echter een angel.