Ontboezemingen op de dames-wc

Voorstelling: Engelen door Drie Vingers. Tekst, regie en decor: Katelijne Damen; spel: Jan Steen, Lukas Smolders, Frans van der Aa, Staf Damen, Frank Dierens, Govert Deploige. Gezien: 2/4 De Brakke Grond Amsterdam. Aldaar t/m 5/4. Tournee t/m 21/5. Inl. België: 00-32-32350490.

Er staan zes damestasjes voor op het toneel. Een paar meter daarachter zitten zes besnorde mannen in zuurstokkleurige sexy vrouwenkleding. Ze zien eruit als travestieten in avondtoilet, maar zo simpel ligt het niet. Met Engelen, de derde toneeltekst die de Vlaamse actrice Katelijne Damen schreef voor haar gezelschap Drie Vingers, heeft de bedenkster niet zomaar een ordinaire verkleedpartij op het oog alswel 'een onderzoek naar het derde geslacht'.

'Als de ziel van een man en de ziel van een vrouw zich verenigen, dan vormt dat een Engel', luidt de gedachte die aan het stuk ten grondslag ligt. Dat klinkt mooi maar over de voorstelling zegt die uitspraak niets. Over Engelen is überhaupt weinig zinnigs te zeggen; de tekst, door Katelijne Damen zelf geregisseerd, is vaag en verward en biedt nauwelijks houvast.

Volgens een begeleidende toelichting is het stuk gesitueerd in de damestoiletten van een megadancing. Zo realistisch is de situatie echter niet. We zien slechts zes zitjes op een rij en wat waterbakken waarin fonteintjes sproeien. Er klinkt af en toe inderdaad een discodreun en er wordt geswingd, maar als de muziek plotseling stopt gaat men ijlings zitten en begint ieder zijn/haar particuliere gektes uit te leven.

De één lacht hysterisch, de volgende hupt op handen en voeten over het vloerkleed, de derde stoot vreemde kreten uit, de vierde vertoeft in etherische New Age-sferen waar lichaam en geest één zijn en alles Liefde is en de overige twee ruziën en schreeuwen. De acteurs flippen totdat de bonkende dreun hen opnieuw op de dansvloer dwingt.

Die formule herhaalt zich tot vervelens toe. En intussen worden er ook nog heel wat zogenaamde vrouwenzaken afgehandeld - want dat gebeurt nou eenmaal op de dames-wc. Iets opmerkelijks, iets geestigs, iets dat het onthouden waard is wordt er niet gezegd tijdens de hallucinerende trip die de acteurs in de voorstelling maken.

Uit die trip ontwaken ze tenslotte op de grond als de lichten aanspringen, de muziek stilvalt en de fonteinen niet langer sproeien. Snikkend kleden ze zich uit tot op hun onderbroek. Hun kater is naar het lijkt net zo groot als de onze. Het is alsof ze nu ineens zelf inzien dat heel de onderneming bitter weinig heeft opgeleverd.