'Creality-tv' over zoeken naar werk

RVU/NPS, Ned.3, 17.27-18.00u.

Hoe maak je een zo waarheidsgetrouw mogelijke reportageserie over het zoeken naar werk? Als dat ook nog binnen drie maanden en een acceptabel budget moet gebeuren, laat je voor het gemak van de makers zeven werkzoekenden in een groot pand wonen en val je op ieder willekeurig moment met een cameraploeg binnen. Eigenlijk reality-tv, maar producent Erik Latour praat liever over creality-tv. Die c staat dan voor creativiteit.

Op advertenties in Rotterdamse kranten kreeg hij 85 reacties waaruit zeven werklozen werden geselecteerd. De keuze viel op een 35-jarige Surinaamse, een acupuncturiste die een eigen praktijk wilde beginnen, een edelsmid van 37 met één hand, een 33-jarige politieke vluchteling uit Iran, een 23-jarige muzikant, een 30-jarige industrieel ontwerpster en de 55-jarige Toon die van alles aan wil pakken.

Wildvreemden die elkaar drie maanden lang een “steun in de rug” zouden geven. Het wel en wee van deze groep wordt de komende acht weken door de RVU in een coproduktie met de NPS uitgezonden. In deze serie met soapachtige trekjes krijgen we in grappige dialogen en emotionele momenten een beeld van hun pogingen een vaste baan te krijgen.

In de eerste aflevering vertellen de zeven 'hoofdrolspelers' onder meer waarom ze aan het programma meedoen. De Surinaamse omdat ze geen oproepwerk meer wil en alleen toch nooit een vaste baan vindt. Ferm zegt ze: “Als het niet lukt ligt het aan de bedrijven en niet aan mij.”

De door gokverslaving failliet geraakte ondernemer Toon wil gewoon “een joppie”. Wij zien hem stranden in zijn poging barman te worden. Joan, de Surinaamse, met een MBO-diploma als inrichtingswerker op zak, ontpopt zich als een vrouw met karakter en een scherp gevoel voor humor. Als de andere bewoners haar te veel irriteren verlaat ze het 'werkhotel' om gewoon naar haar zoontje te gaan.

Wat de programmamakers enigszins tegenviel was de medewerking van de bedrijven waar de werkzoekers hadden gesolliciteerd. Ze mochten bij vrijwel geen enkel bedrijf het sollicitatiegesprek filmen in verband met 'de privacy'.

Vier van de zeven vonden binnen de drie maanden dat ze in het 'hotel' zaten werk. Niet slecht als men ervan uitgaat dat voor het zoeken van een baan gemiddeld een jaar staat. Kortom, werkzoekenden kennen ook hun goede en slechte tijden. Het Werkhotel, morgen 1 maart en zeven daaropvolgende zaterdagen.