Louis de Bièvre; Lid van het establishment

AMSTERDAM, 27 FEBR. In de asbak op zijn bureau lag een leren knikker met de handtekeningen van het glorieteam van Ajax. Louis de Bièvre (1937) is een fan - om niet te zeggen de enige echte fan - in de raad van bestuur van de club waarvan eerst de ABN en na de fusie ook ABN Amro de shirtsponsor is.

“Hij bezoekt al dertig jaar de wedstrijden”, zegt een insider in de financiële wereld. Zijn gisteren bekendgemaakte vertrek wegens handel met voorkennis door zijn vrouw heeft de financiële wereld geschokt. “Het is heel slecht voor ABN Amro en voor het aanzien van de BV Nederland in het buitenland, dat dit soort zaken tot in de hoogste kringen voorkomen”, zegt een beurshandelaar.

De Bièvre zit in het hart van het Nederlandse establishment. Zijn cv-tje vermeldt voormalige bestuursfuncties bij onder meer VNO en Prins Bernhard Fonds. Een bestuurder van ABN Amro verdient ruim 1 miljoen gulden per jaar en heeft een lucratieve aandelenoptieregeling.

De Bièvre begon zijn loopbaan bij de Hollandsche Bank-Unie (HBU). Nadat deze bank in 1968 was overgenomen door de ABN, stootte hij door naar de top van de statige bank aan de Amsterdamse Vijzelstraat, waar de afkomst een belangrijke plaats innam en de bestuurders hun vergaderingen nog verlieten in de volgorde van anciënniteit.

De Bièvre zat in het effectenvak en was bij ABN Amro in feite de eerste man in de divisie investment banking & global clients. Daarbij draait het om transacties op de financiële markten, adviezen bij overnames, maar ook om vermogensbeheer en het behartigen van de relaties met de grootste klanten van de bank. Elke bestuurder heeft zo'n tachtig tot negentig “superklanten” waarvoor hij binnen de bank het eerste aanspreekpunt is.

In investment banking heeft ABN Amro de afgelopen jaren grote bedragen gespendeerd om een partij te worden die internationaal meetelt. De Bièvre was de afgelopen jaren tevens bestuurder van de Vereniging voor de Effectenhandel, die tot begin dit jaar het bewind voerde over de Amsterdamse beurs. “Hij was minder bot dan zijn voorganger namens ABN Amro in het beursbestuur, Dick Meys”, zo weet een effectenhandelaar. “Als de voorzitter er niet was, zat De Bièvre regelmatig de vergaderingen voor.”

“Een hele deskundige capabele vent, die mij altijd zeer na aan het hart lag, voorzover je dat kunt zeggen van een concurrent”, zegt voormalig Amro-bestuurder mr. F. Hoogendijk, die, toen ABN en Amro nog niet waren gefuseerd, een van de tegenspelers van De Bièvre in het effectenvak was. De afgelopen jaren, toen De Bièvre in het dagelijks bestuur van de effectenbeurs zat, is Hoogendijk als trouble shooter opgetreden bij de voorbereiding van de fusie van effectenbeurs en optiebeurs. Hoogendijk:“Ik vind het heel beroerd, ik kan 't mij in mijn fantasie wel voorstellen. Ik ga ervanuit dat hij er part noch deel aan heeft gehad, een slachtoffer van de omstandigheden.”

Een bankdirecteur: “Ik ben verbijsterd over het nieuws. Zonder het persbericht van ABN Amro zou ik hebben gezegd: voor De Bièvre steek ik mijn hand in het vuur. Voor mij is hij altijd het toonbeeld van integriteit geweest. Een aardige kerel die je tegemoet treedt met openheid en vol humor. Eigenlijk zoals een bankbestuurder zou moeten zijn. Het is een persoonlijk drama om na zo'n mooie carrière een jaar voor je pensioen weg te moeten na zo'n akkefietje. Het blijkt maar weer dat je als bankbestuurder in een glazen huis leeft. Je moet voorzichtig zijn met alles wat je doet en je bewust zijn van al je handelingen.”