Vampeta, van schlemiel tot uitblinker bij PSV

Marcos Vampeta was zaterdag weer een van de betere spelers van PSV in het duel met AZ. De Braziliaan scoorde niet, maar PSV won wel met 2-1.

EINDHOVEN, 24 FEBR. Vampeta weet niet wat 'varkenspest' is in het Portugees. Hij heeft zelfs geen idee wat dat woord betekent, dat in alle krantenkoppen en overal rond zijn woonplaats op waarschuwende borden te lezen valt. Muito beim, probeert hij maar, oftewel “heel goed” en als hij zich ontmaskerd weet breekt zijn brede grijns, die even verlegen lijkt als brutaal, zijn gezicht bijna in tweeën.

Misschien komt het omdat zijn familie uit Bahia een paar maanden over is in Eindhoven, en dat daardoor zijn Nederlands hapert bij gebrek aan oefening. “Beetje koud”, dat komt er moeiteloos uit, maar verder is alles muito beim, muito beim....

Anderhalf jaar geleden woonde hij weer even in zijn geboorteland Brazilie, in een hotel in Rio de Janeiro om precies te zijn, nadat hij door PSV was uitgeleend aan Fluminense. Op zijn nachtkastje lag een Nederlands grammatica-boekje. Hij had in Eindhoven niet aan de verwachtingen voldaan. Zelfs gingen de geruchten dat Kees Rijvers door een makelaar de verkeerde 'Vampeta' in de maag was gesplitst, en toen de immer guitig ogende voetballer de verslaggever verzekerde dat hij op een dag terug zou zijn in de basis van PSV kon deze een gevoel van meewarigheid niet onderdrukken. Vijftig meter verderop lag het strand van Copacabana; de zon bescheen er van 's ochtends tot 's avonds de honderden voetvolleyers. Vampeta's kameraden stonden te wachten tot hij meekwam, buiten spelen, maar Vampeta treuzelde nog even, hij leek het wel prettig te vinden, wat te pronken met de belangstelling uit Nederland en zijn kennis van de taal.

Zijn Nederlands is nu misschien minder dan toen, maar Vampeta staat wel weer in de basis van PSV. En stevig ook. Hij was zelfs een van de twee beste spelers van de ploeg, vond Dick Advocaat. “Hij heeft Chris van der Weerden uit de basis gespeeld”, aldus de coach, die het twee jaar geleden nog helemaal niet in hem zag zitten, hem tegen zijn zin verdedigend liet spelen en hem daarna via het tweede en VVV terugstuurde naar Brazilië. Met een enkele reis, daar was iedereen van overtuigd.

Behalve Vampeta zelf dus. Er straalde een enorme gretigheid en zelfvertrouwen uit zijn spel, zaterdag tegen AZ, hij penetreerde diep, passeerde zonder rugdekking zijn directe tegenstanders, vulde gaten en herstelde andermans fouten. Hij had het enthousiaste Eindhovense publiek hoorbaar op zijn hand en moet ongetwijfeld gedacht hebben aan hoe dat vroeger anders was. “Ik heb nu geen moeite meer met die verdedigersplaats”, zei de Braziliaan die van origine middenvelder is. “Belangrijkste is dat ik speel. Ik moet spelen; waar ik ook speel, ik zal altijd naar voren willen, dat zit in mijn aard.”

Hij was in Brazilie altijd middenvelder, maar klaagde dat hij veel te verdedigend moest optreden in die eerste PSV-periode en daardoor zijn ware kwaliteiten niet kon laten zien. Advocaat ontkent dat. “Het probleem is dat we toen maar twee buitenlanders mochten opstellen en dat waren Nilis en Ronaldo. Daardoor had Vampeta geen basisplaats.” Hoe het toch kan verkeren. Nu uit Advocaats tevredenheid zich in het feit dat Vampeta een meerjarig contract wordt aangeboden, en de Braziliaan heeft daar wel oren naar. Maar nu hij een basisplaats heeft kan hij eisen stellen. Meent hij.

“Ik wil minimaal een driejarig contract. Ze willen me ook hebben in Brazilië, bij diverse clubs, dus dat weeg ik tegen elkaar af.” Hij bevingert de boord van zijn blauwe overhemd en staart even dromerig naar de muur van het spelershome. Die afweging, dat wordt er dus een van harde Nederlandse guldens versus het strand van Copacabana. Of Bahia. Het kunnen lange onderhandelingen worden, bevestigt Advocaat.

Het enige dat Vampeta zaterdag niet deed was scoren; dat deed de man die door de coach tot andere uitblinker werd uitgeroepen: Boudewijn Zenden. Hij maakte al in de elfde minuut na een soevereine solo met een ziedend schot in feite een einde aan AZ's hoop het kunststukje van anderhalve week geleden in het bekertoernooi te herhalen. PSV leek even over de Noordhollanders heen te walsen, in die beginminuten, maar het gebrek aan vorm bij diverse spelers (Nilis, Vink) werkte als zand in de machine.

Nadat Jonk via een penalty voor meer zekerheid had gezorgd maakte aan de andere kant Gilhaus uitgerekend tegen zijn oude ploeg zijn naam als pinch-hitter waar. Maar PSV kwam niet in gevaar. Het enige opwindende in het laatste kwartier was een al te heftig Slavisch onderonsje tussen Bociek en Petrovic, waarna beide spelers wat vroeger mochten gaan douchen dan ze hadden gehoopt.