FRANS BOELEN 1937-1997; Artistieke kopman

De televisie- en theaterregisseur Frans Boelen, die vrijdag op 60-jarige leeftijd is overleden, was vooral bekend als de motor achter veelbekeken jeugdseries als De Stratemakeropzeeshow en De J.J. de Bom Show uit de jaren zeventig, die in behoudende kring omstreden waren omdat ze op een onbevangen manier toenmalige taboe-onderwerpen aansneden als seks, poep en pies, verdriet en conflicten met ouders.

Boelen bracht voor die programma's het zogenaamde Schrijverscollectief bijeen, waarin auteurs als Willem Wilmink en Hans Dorrestijn hun eerste liedjes schreven.

Na een carrière als journalist kwam Frans Boelen in 1966 bij de VARA, waar hij - vaak met dezelfde acteurs en schrijvers - ook series maakte als de Late Late Lien Show en de Seniorenshow. Voor de plaatopname van zijn vrolijk-educatieve Teleac-serie De Taalstraat ontving hij een Edison. In een overlijdensadvertentie, ondertekend door de acteurs Wieteke van Dort, Joost Prinsen en Aart Staartjes, de schrijvers Jan Boerstoel, Hans Dorrestijn, Karel Eykman, Jan Riem en Willem Wilmink, de componist Harry Bannink en de decorontwerper Frans Lasès, wordt Boelen vandaag aangeduid als “onze artistieke kopman”. Al die namen op een rij roepen een beeld op van televisie op zijn best: speels, ondeugend, creatief en doordrongen van de behoefte het medium te gebruiken voor de overdracht van kennis, inzicht en begrip.

In het theater regisseerde hij met dezelfde smaak en flair toneel- en cabaretvoorstellingen, waaronder een aanstekelijke versie van De Jantjes, in 1982 bij Nooy's Volkstheater.

In 1985 werd Frans Boelen directeur van de Leidse Schouwburg, waar hij veel premières binnenhaalde en initiatieven ontwikkelde als de Internationale Chansonweek. Vijf jaar later was hij gedwongen die functie neer te leggen, na een conflict waarbij zijn adjunct-directeur werd verdacht van verduistering. Daarna werkte hij als freelance-regisseur mee aan comedy-series als Vrienden voor het leven en Het zonnetje in huis. Boelen was al enige tijd ziek. Wat hij nalaat, is de herinnering aan programma's waarin artisticiteit en amusement op een unieke manier samengingen.