Eucalypta gilt bij grappig No Doubt

Concert: No Doubt. Gehoord: 21/2 Statenhal Den Haag.

Een half jaar geleden speelde de Amerikaanse groep No Doubt in de kleine zaal van de Amsterdamse Melkweg. Er was slechts een handjevol publiek en de sfeer kwam niet echt op gang, maar ook toen werd al duidelijk: de blote navel van zangeres Gwen Stefani en de opgewekte muziek van haar begeleiders zouden het nog ver schoppen.

Inmiddels heeft No Doubt van de (tweede) cd Tragic Kingdom zes miljoen exemplaren verkocht en stond de rockballade Don't Speak weken lang op nummer een van zowel de Amerikaanse als de Nederlandse hitparade. En toen de groep vrijdagavond voor het eerst weer optrad in Nederland was dat voor ongeveer achtduizend fans; hoofdzakelijk tieners in No Doubt-T-shirts. Zangeres Gwen Stefani is inmiddels uitgegroeid tot een jeugdidool - met een blond filmsterrengezicht, het lichaam van een cheerleader en de onbevangenheid van Zeeuws Meisje.

Als een ledenpop, met doorknikkende knie- en ellebooggewrichten, hipt Stefani onophoudelijk over het podium. Ze buigt en strekt, springt en schuifelt en kruipt bovenop de boxen. Wat ze vrijdagavond ook deed, ze kreeg overal een daverend applaus voor. Alleen haar zang bleef achter bij haar opgetogen podiumgedrag. Stefani heeft een dunne stem die, zodra ze luid wil gaan zingen, vervaarlijk uitschiet waardoor ze meer op een gillende Eucalypta lijkt dan op een rockzangeres.

Maar misschien zijn de vocalen wel zo bedoeld, want No Doubt houdt van grappige effecten. Al speelt de groep rockmuziek, men zorgt er altijd voor lichtvoetig te blijven: door de plotseling opduikende orgeldeuntjes, een paar noten trombone en jolige gitaarsolo's. No Doubt liet zich vroeger nog nadrukkelijker beïnvloeden door de Engelse ska van groepen als Madness en The Specials, maar ook nu is er nog de voorkeur voor een gitaaraccent op de eerste en derde tel. Bij het optreden werd bovendien een cover gespeeld van Ghosttown van The Specials dat echter aan de piepjonge fans niet besteed was.

Toch bleek bij het anderhalf uur durende concert dat No Doubt maar een paar sterke nummers heeft: Don't Speak, Just A Girl en Happy Now?. Deze werden uitgebouwd tot langdurige meezingers. Just A Girl bleek favoriet - het publiek bestond dan ook hoofdzakelijk uit meisjes.