'Veel gajes in de voetbalwereld'

ZWOLLE, 22 FEBR. Remco Boere, die vorig jaar stopte met betaald voetbal, is in zijn loopbaan negen keer van club veranderd. Hij zegt een boek te kunnen schrijven over wat hij meemaakte met spelersmakelaars. Aanvankelijk werden zijn zaken behartigd door Rob Jansen, maar die had het al snel te druk. Boere kreeg tot zijn tevredenheid steun van Bob Maaskant, toen nog werkzaam voor de Stichting Arbeidszaken. Desondanks maakte hij genoeg misstanden mee.

De ontwikkelingen bij de vakbond voor voetbalprofs VVCS, waar de spelersbegeleiders Peter Gerards en Sigi Lens in opspraak zijn geraakt, verbazen hem niets. “Het was in mijn tijd al heel normaal dat de heren van de spelersvakbond zich lieten betalen. Ik had de indruk dat er flink wat werd gesjoemeld. Verder vind ik het een schandalige zaak dat een begeleider als Peter Gerards bij één club voor drie verschillende spelers moet onderhandelen.”

Remco Boere, een robuuste spits die het shirt droeg van onder meer Roda JC, FC Den Haag, AA Gent en in zijn laatste seizoen FC Zwolle, had zelf ook een keer een akkefietje met de VVCS. Dat was in het seizoen '90-'91 toen hij uitkwam voor het Griekse Heraklis Saloniki. “Ik was door Rob Jansen en Bob Maaskant van FC Den Haag naar AA Gent gebracht. Daarna ben ik getransfereerd naar Heraklis. Rond de kerstdagen kreeg ik in Griekenland ineens een nota van de VVCS voor gemaakte kosten van Rob Jansen in België. In feite is het een normale zaak dat dit soort zaken in rekening worden gebracht. De VVCS pretendeert echter dat ze kosteloos bemiddelt en dat er gratis juridische en fiscale adviezen worden gegeven tegen lidmaatschapsgeld. De vakbond maakt in het buitenland ongetwijfeld kosten, maar die mogen toch niet ten laste komen van de speler?”

In vijftien jaar betaald voetbal heeft de geboren Rotterdammer het wereldje van de makelaars goed leren kennen. “Een aantal brengt tien procent van ons jaarloon bij de speler in rekening, plus een gegarandeerd bedrag van de transfersom. Daarnaast werken veel makelaars met een totaal pakket. Ze weten van tevoren precies wat een club voor budget heeft voor het aantrekken van een speler. Als dat vijf ton is en er moet drie ton vergoedingssom worden betaald en honderdduizend gulden voor het salaris, dan glijdt er een ton in de zak van de makelaar. En dit zijn maar kleine bedragen. Soms wordt er ook geld doorgesluisd naar een bankrekening en incasseert de makelaar ook nog eens rente.”

Boere was altijd voorzichtig met wat hij tekende. “Ik ben met Joop Lankhaar een keer uitgenodigd door de Belgische makelaar John Evers. In het Haagse Bel Air-hotel kregen wij een contract voorgelegd waarin hij tien procent vroeg van ons jaarsalaris naar ratio van het aantal jaren en tien procent van het tekengeld. Dat heb ik glashard geweigerd en Joop kon ik behoeden voor veel problemen.”

De macht van de makelaars is groot, zegt Boere. Daarom is het not done voor voetballers om openlijk over de misstanden in de jungle te praten. Met als gevolg dat dit soort praktijken niet aan de kaak wordt gesteld. “Kijk, de absolute vedetten verkopen zichzelf. Maar de spelers van een echelon lager zijn afhankelijk van de makelaars. Je kunt als voetballer niet zelf een club bellen. Dan daalt je prijs. Makelaars kunnen je sturen en voorkomen dat je naar een bepaalde club gaat als ze er zelf niet voldoende aan verdienen. Soms had ik al een gesprek met de trainer achter de rug en ging de transfer toch niet door.”

Boere noemt in dit verband Ger Lagendijk, eigenlijk zijn allereerste begeleider. “Na Cambuur was er belangstelling van Seiko Hong Kong. Ik zou er samen met Martin Jol gaan voetballen. Die transfer werd om onverklaarbare redenen afgeblazen. Toen ik in '83-'84 bij Vitesse speelde, was ik topscorer van de eerste divisie. Volgens Lagendijk had er echter maar één club belangstelling voor mij: Cambuur.”

Boere sprak in in Zwolle met een afvaardiging van die club. “Toen ik in het Postiljon-hotel aankwam, lag het contract al klaar. Lagendijk was in geen velden of wegen te bekennen, die zou volgens de mensen van Cambuur al akkoord zijn. In mijn zenuwen gooide ik toen een kop koffie over het papier. We zijn opnieuw gaan praten en ik heb er nog iets meer uitgesleept.”

In een reactie zegt Lagendijk zich het voorval noch de begeleiding van Boere te kunnen herinneren. “Waarschijnlijk heeft Cambuur hem willen misleiden, want ik ben bij elke contractbespreking aanwezig.”

Boere kent ook schrijnende gevallen met buitenlandse spelers. “Andy King moest wegens echtscheidingsproblemen Everton en Engeland verlaten en zou op proef komen bij PSV. Op Schiphol kreeg hij echter te horen dat hij met een auto naar Cambuur zou worden gebracht. Bij FC Zwolle had de Ghanees Bernard Aryee een wurgcontract. Er loopt veel gajes rond in de voetbalwereld”, zucht Boere.

De van de VVCS afgescheiden Rob Jansen is volgens Remco Boere een andere weg ingeslagen, nu hij als directeur het commerciële bureau Sport Promotion bestiert. “Rob kan ik me nog herinneren uit de tijd dat hij vocht voor de belangen van de voetballers in de Centrale Spelers Raad. Nu heeft hij legaal gemaakt wat iedereen al doet. Maar toch, Rob moet keihard werken voor zijn centen en degenen die bij hem zitten hebben 't het beste. En wat de VVCS betreft: Lens en Gerards streven in mijn ogen geen idealistische doelstelling na. Aan de andere kant kun je een begeleider niet voor een salaris van tachtigduizend gulden, een lease-auto en een gratis telefoon miljoenentransfers laten afsluiten. Dan wordt de verleiding groot om er zelf ook aan te verdienen.”