Michael Byron

Flatland galerie. Lange Nieuwstraat 7, Utrecht. Tot 8 maart. Wo t/m za 12-17 u. Prijzen: ƒ1000,- tot ƒ22.500,-.

'Look at the drowings and say what you see there', luidt de kromgespelde opdracht in een ouderwets Russisch-Engels leerboek. Er staan tekeningetjes bij afgedrukt van kinderen die meedoen aan een ski-wedstrijd. Michael Byron (USA, 1954) tekende een glas-in-lood patroon over de bladzijde heen, bestaande uit enkele dikke zwarte lijnen en een gekleurd, transparant aquarelvlakje. Een doeltreffende ingreep, want nu is het alsof we door een venster kijken naar een onschuldige wereld van heel lang geleden. De suggestie van onschuld speelt een belangrijke rol in de schilderijen en tekeningen van Byron. Op een paneel plakte hij een foto van een houten speelgoed-generaal met snor en angstaanjagend opengesperde ogen. Eronder tekende hij in contouren een loszwevend hoofd met een domme glimlach, een rood uitgeslagen neus en wijdopen, zwemmende (in plaats van gevaarlijke) ogen. Linksboven is een stukje blauwe lucht of water, te zien, met groene belletjes erin, en rechts de contouren van een mooie vrouwentors met rechtopstaande tepels. There's probably drugs involved, schreef Byron erbij.

Byron heeft een gemakkelijke hand van tekenen, en achter de tekening schildert hij steevast een fraai, halftransparant, monochroom fond. Zijn kunst is dromerig en lief; misschien op den duur iets té lief.