Bas van de Goor: Ik ben niet uit op macht of zo

MAASEIK, 20 FEBR. Hoog bezoek in Maaseik. De Europese volleyballer van het jaar, Bas van de Goor, speelt in het Belgische grensdorp met zijn Italiaanse club Las Daytona Modena een wedstrijd voor de Champions League. De Gemeentelijke Sporthal is volgepropt met 2.600 volleybalfans, er kan echt geen kip meer bij. “Vanavond, dames en heren, het absolute klapstuk van het jaar!”, brult de speaker uit de krakerige geluidsinstallatie.

Europese uitwedstrijden zijn voor Italiaanse ploegen meestal vervelend. Ze zijn te sterk voor de tegenstander en moeten voor zo'n kat-en-muisspelletje vaak een lange reis maken. “Maar deze trip is wel leuk”, zegt Van de Goor. “Maaseik is een goede ploeg en omdat het vlak bij Nederland is, zijn er veel bekenden.” Zijn ouders zitten ook op de tribune. Hun andere zoon, Mike, speelt sinds een jaar eveneens bij Modena.

De wedstrijd tegen Maaseik heeft voor de Van de Goors een bijzonder tintje. Een oom van moeders kant, pater Jurgens, was in 1960 oprichter van de Belgische club. Hij begon in de jaren vijftig met volleyballen in het klooster van Maaseik en heeft gezorgd voor de volleybalgekte in het dorp. De pater overleed onlangs, maar hij heeft voor zijn dood zijn achterneven Bas en Mike nog zien spelen toen ze met hun oude club Dynamo kwamen oefenen in Maaseik.

Modena en Sesam Noliko Maaseik zijn voor de wedstrijd al zeker van een plaats bij de laatste vier van de Champions League. Het resultaat is toch belangrijk omdat de winnaar in de halve finale de nummer één van de andere poule, Sisley Treviso van Ron Zwerver, ontloopt. Modena blijkt zoals verwacht veruit de sterkste, wint ook met 3-1, maar wordt toch nog twee uur beziggehouden door Maaseik dat in een andere Nederlandse international, Richard Schuil, zijn grote uitblinker heeft.

In de derde set trilt de sporthal op zijn grondvesten. Maaseik komt met 10-2 voor, Modena haalt op tot 13-13, maar de enthousiaste thuisclub grijpt met 15-13 toch de set. De supporters veren op, de band gaat nóg harder spelen. Hangt er een verrassing in de lucht? Nee, want Modena stelt snel orde op zaken (15-8) en Bas van de Goor, die in een deel van de derde set door zijn broer Mike wordt vervangen, is plotseling weer de meest scorende speler. “Hoe belangrijker het wordt, hoe beter het me gaat”, legt hij na afloop uit. “Dan voel ik de spanning van binnen en kan ik net iets hoger springen.”

Modena, de regerend Europese kampioen, is een sterke ploeg en voert riant de ranglijst aan van de Italiaanse Serie A. Anderhalve week geleden veroverde de club de Italiaanse beker door een simpele 3-0 zege op Cuneo. Van de Goor staat in de basis met topspelers als Bracci, Giani, Cantagalli en Vullo. Laatstgenoemde staat bekend als een moeilijk personage, maar hij is wel de beste spelverdeler van Italië. Door problemen met bondscoach Velasco stond hij de afgelopen jaren niet in de nationale ploeg. Van de Goor: “Vullo heeft de naam lastig te zijn, maar hij wil gewoon alles winnen.”

In Maaseik is goed te zien dat spelverdeler Vullo en Van de Goor elkaar goed aanvoelen. De 2.09 meter lange Brabander heeft zijn plaats gevonden bij Modena.Hij is in zijn derde jaar een bepalende speler geworden. “Ik heb het erg naar mijn zin”, vertelt Van de Goor. “Bij Modena is geen sprake van Italiaanse toestanden waar je weleens over hoort. Als het een keer niet loopt, blijft alles rustig en wordt er niet gedreigd met het inhouden van salarissen.”

De grote successen van 1996 hebben hem gesterkt. Van de Goor werd uitgeroepen tot Europese speler van het jaar en in Italië zijn ze gek op dergelijke titels. “In de kranten wordt er vaak aan herinnerd”, vertelt hij. Van de Goor was uiteraard vereerd met de uitverkiezing. “Ik hoorde het alleen op een vreemde manier. Voordat ik een officiële mededeling kreeg, had ik het al op Internet gelezen. Dat haalde veel van de lol weg.”

Tot zijn spijt moest hij ook verstek laten gaan bij de feestelijke ceremonie in Wenen. De Nederlandse bondsvoorzitter Van Zwieten haalde de prijs voor Van de Goor op en de glazen trofee staat nu in Oss in zijn ouderlijk huis. Ook de gouden olympische medaille ligt er in de kluis. Het is de herinnering aan een fantastisch hoogtepunt. Maar in Italië praat Van de Goor nauwelijks meer over Atlanta. Hij wil zijn ploeggenoten bij Modena niet onnodig irriteren. “Het doet nog steeds pijn.”

Er breekt nu een nieuw tijdperk aan. Italië moet het voorlopig een jaar zonder zes van zijn sterren doen en bij Nederland heeft Ron Zwerver afscheid genomen. Bas van de Goor krijgt daardoor steeds meer verantwoordelijkheid. Hij is ongetwijfeld de toekomstige aanvoerder van Oranje. Van de Goor loopt er niet voor weg. “Ik vind een nieuwe uitdaging wel leuk. Het is weer een etappe in mijn carrière. Ik ben niet op macht uit of zo. Ik wil ook niet iedereen achter zijn kont aanzitten. Ik zal het op mijn manier doen, want ik heb niet zo'n grote bek als Blangé.”

Hij heeft in een paar gesprekken een goede indruk gekregen van de nieuwe bondscoach Toon Gerbrands. “Hij is eerlijk en recht voor zijn raap.” De kans is groot dat het clubseizoen in Italië voor Van de Goor lang zal duren, maar toch wil hij erbij zijn als Nederland zijn eerste wedstrijd speelt. “In het meest ongunstige geval is op 10 mei de laatste play-offwedstrijd, moet ik op 11 mei mijn spullen pakken, op 12 mei naar huis vliegen en op 13 mei voor het eerst trainen met de nationale ploeg. Maar dat moet dan maar!”

Na de wedstrijd in Maaseik komt de bondscoach hem een hand geven. Gerbrands is niet de enige, een uur na de laatste bal loopt Van de Goor nog in zijn wedstrijdkleding van de ene naar de andere bekende. Tegenstander Richard Schuil nodigt hem uit wat te gaan drinken met de oude ploeggenoten van Dynamo, maar de Brabander excuseert zich. De terugreis staat de volgende morgen om kwart voor zeven gepland en zondag staat er voor Modena weer een competitiewedstrijd op het programma. “En de landstitel is voor ons belangrijker dan de Europa Cup.”