Ironie ontbreekt in Hyams' horror

The Relic. Regie: Peter Hyams. Met: Penelope Ann Miller, Tom Sizemore, Linda Hunt, James Whitmore. In: 21 theaters.

Peter Hyams (53) is waarschijnlijk de enige Hollywoodregisseur die tekent voor het camerawerk van zijn eigen films, doorgaans weinig sprankelend actiewerk (Outland, 2010, Jean-Claude Van Damme's Sudden Death); zelfs Jan de Bont doet hem dat niet na.

Hyams' laatste werkje The Relic speelt zich voor een groot deel in het donker af, om precies te zijn in de catacomben van het Museum voor Natuurlijke Historie te Chicago, waar een uit de Braziliaanse jungle afkomstige kist een door giftig DNA gevoed monster blijkt te herbergen; de oorspronkelijke Nederlandse titel van de aan het scenario ten grondslag liggende roman luidde dan ook De vloek van het oerwoud. Het nadeel van Hyams' geraffineerde lichtgebruik is dat je in de bioscoop al vrij weinig ziet, maar dat The Relic totaal ongeschikt is voor video, waar de film, ondanks het ruim bemeten budget voor de trucages, toch echt zijn grootste publiek zal moeten vinden.

Hyams' biografie vermeldt ook een verleden als jazzdrummer. Dat verklaart misschien de voornamelijk uit monotone doffe dreunen opgebouwde muziek van John Debney. Elke keer als het monster, een kruising tussen Predator en The Fly, zijn poten op de grond neerzet, onderstreept de score dat met gebonk. Originaliteit en subtiliteit zijn ook voor het overige ver te zoeken in deze produktie van Gale Anne Hurd (Aliens, The Terminator). De heldin Penelope Ann Miller werd gemodelleerd naar de damesmoed van Sigourney Weaver in Aliens, het scenario verraadt de eerdere betrokkenheid van de vier (!) schrijvers bij formulewerk als Indecent Proposal, Dragon: The Bruce Lee Story en The Hand that Rocks the Cradle. Het resultaat is een prototype van het sinds Raiders of the Lost Ark in Hollywood ontstane misverstand dat er geld verdiend kan worden met het toekennen van hoge budgets aan B-filmscenario's. Dat kan alleen gebeuren met superieure ironie, zoals in de Indiana Jones-serie of Tim Burtons Mars Attacks! En ironie, dat is nu juist waar het Hyams totaal aan ontbreekt.