CO2

Op de opiniepagina van NRC Handelsblad (15 februari) liet Joost van Kasteren ons weten dat wij, om frustraties te voorkomen, de C0-reductiedoelstelling het beste maar kunnen vergeten.

CO2 onttrekt zich naar zijn mening aan beïnvloeding vanuit Den Haag en Brussel. En passant stapt hij ook nog over de internationale wetenschappelijke consensus heen dat de mens wel degelijk bijdraagt aan het versterkte broeikaseffect.

Meer perspectief, aldus de heer Van Kasteren, bieden doelstellingen zoals energiebesparing en toepassing van duurzame energiebronnen. Merkwaardig. Het C0-beleid is juist gebaseerd op energiebesparing en duurzame bronnen. AlsC0-beleid geen effect heeft, dan moet de conclusie logischerwijs ook zijn dat besparingsbeleid geen effect heeft.

Maar goed, de hoofdvraag is natuurlijk of de C0-reductiedoelstelling die Nederland in de EU probeert te bereiken ook haalbaar is. Dat is zonder meer zo. Zelfs bij een flinke economische groei. Dat heeft het kabinet vorig jaar aangetoond in zijn Vervolgnota Klimaatverandering. Er zijn volop mogelijkheden om door middel van technologie en grotere doelmatigheid voldoende energie op te wekken en een flinke reductie van CO2-emissies te bereiken. Het gaat er natuurlijk om de politieke wil op te brengen om die twee niet elkaar samenhangende doelstellingen te realiseren. De aangetoonde noodzaak en het technisch potentieel staan daadkrachtig optreden in ieder geval niet In de weg.