Britse verzekeraar wil genentest inzien

ROTTERDAM, 19 FEBR. Britse verzekeraars eisen vanaf 1999 inzage in een genentest als een aspirant-verzekerde die al heeft ondergaan. Het gaat daarbij om levensverzekeringen van meer dan 100.000 pond sterling (ruim drie ton), die zijn verbonden aan een hypothecaire lening. Mensen die een 'gewone' levensverzekering willen, wordt gevraagd de resultaten van een eventueel ondergane genentest te overleggen - ongeacht de hoogte van het bedrag.

Uit de test kan blijken of de persoon in kwestie een verhoogde kans heeft op vroegtijdig overlijden als gevolg van bijvoorbeeld kanker of hartfalen. Aspirant-verzekerden zullen nadrukkelijk niet worden verplicht om een test te ondergaan, zo heeft de Association of British Insurers (ABI) gisteren bekendgemaakt.

Alle 440 aangesloten bedrijven zijn volgens de ABI akkoord, maar sommige - zoals Standard Life - twijfelen aan de waarde van de genentest.

In Nederland geldt al langer een zogeheten verzekeringsmoratorium, neergelegd in het Wetsontwerp medische keuringen, dat in behandeling is bij de Eerste Kamer. Daarin staat de overeenkomst tussen overheid en verzekeraars dat alleen mag worden gevraagd naar een eventuele genentest als het om een levens- of arbeidsongeschiktheidverzekering gaat die de 300.000 gulden overstijgt. Mochten verzekerden zich op grote schaal tegen enorme bedragen willen gaan verzekeren, dan kan het zijn dat het moratorium wordt opengebroken, maar daarbij geldt een opzegtermijn van twee jaar. “Het kan ook zijn dat de ontwikkeling van de medische technologie het onvermijdelijk maakt dat moratorium open te breken”, aldus een woordvoerder van de Nederlandse Vereniging van Levensverzekeraars.

Op grond van onderzoek op erfelijk materiaal kan worden voorspeld of iemand aanleg heeft voor een aantal ziekten.

De verzekeraars wijzen er op dat de vooruitgang bij het genenonderzoek het inmiddels ook mogelijk maakt andere doodsoorzaken of hoge medische kosten op jongere leeftijd te voorspellen. Britse actuarissen verwachten dat binnen tien tot twintig jaar een hele reeks tests beschikbaar komt, waaruit driemaal zoveel doodsoorzaken kunnen worden voorspeld.