Technolease

Welbeschouwd is de trukendoos in verband met de technolease, van oud-minister Andriessen een illegale vorm van kruisbestuiving van twee zelfstandige ondernemingen waarbij met medeweten en toestemming van de regering de wet en de belasting worden ontdoken.

Volgens het Burgerlijk Wetboek is deze constructie in strijd met de overdrachtsbepaling. Het BW zegt: “Er is géén sprake van een geldige overeenkomst wanneer bij een overdracht (in dit geval technische kennis) de koper niet de exclusieve en onbeperkte beschikkingsbevoegdheid verkrijgt tot het betreffende goed; de nieuwe eigenaar géén echte eigenaar is als hij het goed niet aan derden kan doorverkopen.” De Europese regelgeving oordeelt niet minder negatief. Deze verbiedt zeer nadrukkelijk dat afzonderlijke staten de concurrentiepositie van hun bedrijven verbeteren door middel van subsidies die niet aan bepaalde voorwaarden voldoen. Onder de dekmantel van een 'normale' privaatrechtelijke transactie is op een oneigenlijke wijze overheidsgeld verkregen en heeft Philips zich schuldig gemaakt aan concurrentievervalsing.

Volgens de Rekenkamer heeft de Rabobank met deze U-bochtconstructie, inzake de deal met Philips, een fiscaal voordeel van 1,1 miljard verkregen. Volgens Eurocommissaris Van Miert, kunnen Philips en de Rabobank geconfronteerd worden met zware boetes als de EU de technolease-constructie veroordeelt. De boete kan oplopen tot het genoten fiscale voordeel plus rente. De EU gaat nu onderzoeken of andere bedrijven deze constructie hebben toegepast. Is dat niet het geval is er sprake van ongeoorloofde staatssteun. Beide ondernemingen zullen deze beschuldiging verre van zich werpen. Zij zullen stellen dat hier alleen maar sprake kan zijn van het voeren van een zogenoemde innovatieve industriepolitiek. De bal ligt dan weer bij Van Miert cum suis.

Hoe dan ook, vooralsnog is de Nederlandse belastingbetaler degene die deze goochelvoorstelling heeft mogen financieren.