Overbodig dispuut

Het is een wonderlijke geschiedenis rond Richard Krajicek en de Davis-Cupontmoeting tegen de Verenigde Staten begin april in Amerika. Toch is het uitgangspunt heel simpel.

Krajicek heeft met bondscoach Franker de afspraak gemaakt dat nu hij tegen de Roemenen niet beschikbaar was, hij ook eventuele resterende DC-ontmoetingen in 1997 niet zal meedoen. Dat is een duidelijke afspraak en eigenlijk is daarmee de kous af: Krajicek speelt niet. Maar wellicht omdat afspraken ook in de sport niet altijd worden nagekomen, hadden sommige betrokkenen in Boekarest de behoefte om een nadere bevestiging te krijgen van die afspraak. Die kreeg men. Bovendien bleek Franker niet genegen om nog eens - op de knieën? - aan Krajicek te vragen of hij alsnog bereid zou zijn op zijn nee terug te komen. Einde onderwerp zou je denken. Maar de mens kan heel hardnekkig zijn. Zo vroeg iemand aan Paul Haarhuis of Krajicek in topvorm geen versterking voor de Nederlandse ploeg zou betekenen?

Met 'in topvorm' wordt dan ongetwijfeld de Wimbledon-week van 1996 bedoeld, toen Richard de sterren van de hemel speelde. Maar die grote vorm bereikte hij in het verleden zeer zelden en nu hij twee maanden uit de roulatie is geweest wegens een meniscusdefect zou het toch zeer onwaarschijnlijk zijn als die topvorm er begin april plotsklaps zou zijn. Het kan (alles kan), maar het zou een wonder heten. Waarschijnlijk geprikkeld door de vraagstelling kwam Haarhuis in zijn antwoord met de bitse vraag, wanneer Richard voor het laatst in topvorm was in een Davis-Cupduel? Met andere woorden: op die topvorm valt niet te rekenen. Toch won de Kraaij in 1994 voor de Davis Cup van 's werelds beste speler (Pete Sampras) maar dat is drie jaar geleden en er staan diverse verliespartijen in de Davis Cup tegenover. Ook Jacco Eltingh deed een duit in het zakje onder het triomfantelijk motto: we hebben het tegen de Roemenen ook zonder hem geklaard, dus doen we dat ook tegen de Amerikanen. Bovendien was afspraak afspraak.

Het is jammer, dat het gesprek deze anti-Krajicek-wending heeft genomen. Nu er ruim tevoren was overeengekomen dat hij ook niet tegen de Amerikanen zou meespelen, bestond er eigenlijk geen kwestie. Maar kennelijk waren de spelers er niet zeker van dat men niet alsnog Krajicek van stal zou willen halen, zodat zij er behoefte aan hadden nog eens duidelijk te stipuleren hoe de kaarten en de afspraken lagen. Jammer ook hierom, want nu bleek er verschil van mening in de groep, aangezien Jan Siemerink wel degelijk bereid was Richard in de selectie op te nemen.

Het is normaal dat een team dat door een kleine hel is gegaan in Boekarest, na het fraaie herstel de behoefte heeft in dezelfde samenstelling door te gaan met de volgende klus. Maar dat is gevoelsmatig. Koele waarnemers redeneren anders. Wat niet wegneemt dat het dispuut rond Krajicek nooit gevoerd had behoeven te worden.

    • Herman Kuiphof