MORY KANTE

Mory Kante: Tatebola (Misslin DME18). Distr. Music & Words.

De in het Westafrikaanse Guinee geboren kora-speler en vocalist Mory Kante verhuisde op zijn dertigste naar Parijs om vandaar uit het westen te gaan veroveren. In '88 leek dat te gaan lukken met Yéké Yéké, een single die in Nederland nummer 1 kwam te staan vlak voor hij optrad in de Utrechtse kunstijsbaan. Zijn band bij die gelegenheid was niet sterk en ook verder gingen er blijkbaar dingen mis want zijn succes kreeg buiten Frankrijk geen vervolg.

Of Tatebola daar wel voor gaat zorgen is de vraag maar het is in elk geval een goede cd voor wie van melodieuze dansmuziek houdt. Soms iets te rijkelijk gelardeerd met synthetische disco- en housebeats, zoals in het titelstuk, maar meestal mooi laverend tussen modern en traditioneel. Dat er in het geluidsbeeld naast kora en balafon soms ook een strijkkwartet boven komt drijven went net zo snel als het feit dat het vierstemmige dameskoortje het wat toonhoogte betreft soms net niet haalt.

Op kora klinkt Kante verfrissend modern, als vocalist steekt hij Youssou N'Dour naar de kroon, vooral in het wals-achtige On yarama foulbêh. Dus scoort Mory Kante in '97 opnieuw een hit(je) en misschien wel twee want ook heeft N'dianio heeft een universele kwaliteit.