AC Milan koopt wat het kopen kan

MILAAN, 17 FEBR. In het Giuseppe Meazza-stadion van Milaan wordt dezer dagen meer gescholden dan gejuicht en gezongen. Wanneer voorzitter Berlusconi de hoofdtribune bestijgt stijgt gejoel op uit de supportersmassa, wanneer trainer Sacchi het veld betreedt echoën beledigende spreekkoren door de arena, wanneer de spelers van Milan door de stadionomroeper worden aangekondigd klinken voor Italiaanse begrippen bescheiden aanmoedigingskreten.

De supporters wachten wanhopig op betere tijden, op de tijden van weleer.

Maar wanneer Milan tot opluchting van de zeventigduizend wanhopigen met 2-0 wint van Bologna, worden vreugdevuren ontstoken. Op de hoofdtribune verklaart Berlusconi tegenover de wanhopige pers met een opvallend gebruind en opgeruimd gezicht waarom Milan dringend versterking nodig heeft. De Nederlanders Kluivert en Bogarde en de Duitser Ziege zullen komen, zegt hij alsof hij een grap vertelt. En er is belangstelling voor nog veel meer spelers. En een aantal spelers vertrekt waarschijnlijk.

Niet dat Berlusconi en Sacchi, zijn grote vriend en zeer gewaardeerde trainer, spelers kwijt willen, maar er wordt aan spelers getrokken. “Nederlanders, meneer? Moet ik u zeggen welke Nederlanders goed kunnen voetballen? Milan heeft altijd goede voetballers gehad, dus willen wij ook Nederlanders, zoals Rijkaard, Van Basten en Gullit. Milan hoort aan de top, vindt u ook niet?” Berlusconi lacht en roept: “Forza Milan, Milan zal de Europese top niet uit het oog verliezen.”

Terwijl de politiek in de woorden van Berlusconi doorklinkt, vieren de Milan-spelers en de Milan-supporters weer eens een overwinning. George Weah, de Liberiaanse spits, is de grote held. Hij scoorde niet en schutterde veel, maar die keren dat hij iets bijzonders deed met de bal waren zo memorabel dat iedere aanwezige in het Meazza-stadion bijna van de tribune viel van verbazing. Vijf minuten voor het einde meende Weah vanaf de hoekvlag met de bal te kunnen draaien, keren en zo'n vijf Bologna-spelers te passeren. Dat lukte hem zowaar, waarna de Zweed Blomqvist de bal in het doel kon schieten. Het werd daardoor 2-0.

Vlak voor rust mocht Weah na een subtiel tikje van Savicevic op de rand van buitenspel met de bal doorlopen. In het strafschopgebied werd hij door de Bologna-doelman neergelegd, waardoor de scheidsrechter niets anders kon doen dan een strafschop toekennen. Albertini schoot zonder aanloop de bal in het doel. En dat was 1-0.

Weah is de man die Milan doet scoren. Hij schiet en hij draait. Hij doet heel rare dingen, dingen die niemand verwacht. Soms schiet hij uit onmogelijke situaties op doel, soms verspeelt hij op kinderlijke wijze de bal. Maar Weah biedt vermaak. Zoals Savicevic een bal controleert met zijn borst, zijn hoofd, zijn rug, zijn knie, zijn hiel of zijn voet, dat doet niemand anders. Hij passt, passeert en schiet een vrije trap met een snelheid van 109 kilometer per uur, zoals het scorebord vermeldt. Savicevic is geniaal. Het publiek wordt gek als hij de bal krijgt. Zonder hem en Weah is Milan slechts een ploeg van fraaie voetballers als Albertini, Costacurta en Maldini.

Of ze volgend jaar nog bij Milan spelen, is zeer de vraag. Kluivert en Bogarde van Ajax zijn in aantocht, Ziege van Bayern München, Ravanelli van Middlesbrough, een of andere Braziliaan, een nieuwe geniale aanvaller à la Savicevic uit Montenegro, een Oostenrijkse doelman. Milan koopt wat het kopen kan; en dat is veel. “Iedereen wil graag voor Milan spelen”, zegt Berlusconi op de tribune. “Maar we kunnen niet iedereen nemen.” En zo is het ook. “Welke voetballer in de wereld wil niet voor Milan, Juventus, Real Madrid, Barcelona of Manchester United spelen; dat zijn de toch de grootste clubs, en daarmee heb ik meteen de grootste concurrenten van Milan wat betreft geld en reputatie genoemd”, zegt Berlusconi.

De voorzitter van Milan noemt bij die clubs niet Arsenal. Juist deze Londense club is geïnteresseerd in de overname van voetballers van Milan. Manager Arsène Wenger wil zijn oude vriend Weah en ook Marco Simone. Daarnaast zegt speler-manager Ruud Gullit van Chelsea al gesprekken te hebben gevoerd met Maldini, Weah en Albertini. Woensdag speelt Chelsea een oefenwedstrijd tegen Milan en dan zullen volgens Berlusconi gesprekken worden gevoerd. “Maar we willen spelers als Maldini, Weah en Albertini zeker niet kwijt.”

Milan mag dan slijtageverschijnselen vertonen, oude spelers als Baresi en Vierchowod bleken gisteren vrijwel onmisbaar. Of Reiziger nog kans heeft op een plaats in het Milan-elftal is zeer de vraag. Eerst werd hij door Panucci uit het elftal gehouden, en sinds deze naar Real Madrid is verhuisd, speelt op Reizigers plaats de geroutineerde technicus en international Costacurta. Reiziger zat gisteren door een blessure op de tribune. Of hij kan blijven is onzeker.

Reiziger speelde dit seizoen zeven wedstrijden mee met Milan (557 minuten). Davids mocht gisteren voor de dertiende maal aantreden. Twaalf minuten voor het einde verving hij vol vuur de vermoeide Albertini en bracht hij zijn totaal op veertien wedstrijden en 762 minuten. Davids schijnt zich thuis te voelen, gezien de manier waarop hij Blomqvist omhelsde na diens doelpunt en vooral gezien de wijze waarop hij Weah tegemoet trad na diens voorbereidende werk. Weah is de grote inspirator van Davids en volgens de Italiaanse journalisten ook van Kluivert. In La Gazzetta dello Sport zei Kluivert vorige week dat hij na de Champions-League-finale van 1995, waarin Ajax door zijn frommeldoelpunt Milan versloeg, wist dat Milan eens zijn club zou worden. Bovendien, zei hij, inspireert mij de aanwezigheid van Weah.

Gisteren werd de hoofdrol vervuld door Blomqvist. De Zweed, die dit jaar van IFK Göteborg kwam, viel tien minuten na rust in voor de geblesseerde Kroaat Boban. Vijf minuten voor tijd scoorde hij 2-0. Vier minuten later kreeg hij een rode kaart omdat hij met gestrekt been de Rus Sjalimov aanviel. Op dat moment speelde Milan met zes buitenlanders.