In Sydney waait olympische koorts over lege vlakte

In Nagano beginnen 7 februari 1998 de Olympische Winterspelen. Tot die dag ondergaat de Japanse stad een ingrijpende face-lift. Op 15 september van het jaar 2000 ontvangt Sydney de wereld voor de 27ste Olympische Zomerspelen. Down under zijn de voorbereidingen in volle gang en de olympische koorts woedt er in alle hevigheid.

SYDNEY, 15 FEBR. Door het chique warenhuis David Jones klinken de tonen van de Australische bidsong The Spirit, waarmee de eerste olympische merchandising wordt gelanceerd.

Share your hopes

Share our dreams

Share the spirit of the Games

Allerhande snuisterijen en collectors-items gaan van de hand. Voor 200 gulden heb je een T-shirt met het olympisch logo en de tekst The journey begins..., olympische petjes gaan voor 70 gulden en een paar olympische sokken voor 30 gulden, terwijl een olympisch overhemd 125 gulden kost. Dit is inderdaad nog maar het begin. Dertigduizend produkten, van zeep tot parfum en van sneakers tot buttons, zullen in het kader van de Spelen worden ontworpen en moeten gezamenlijk een bedrag van 1,5 miljard gulden opbrengen. 'Olympia dash expected as $ 150,- T-shirts go on sale' kopte het dagblad de Sydney Morning Herald, maar de dash bleef uit. Honderdvijftig Australische dollars voor een Olympisch T-shirt was zelfs de meeste fanatieke Sydneysider te veel.

Had Barcelona Cobi en Atlanta Izzy, Sydney toonde zijn mascottes op de nationale feestdag Australian Day. Niet een, maar drie mascottes: Olly, Syd en Millie, respectievelijk een kookaburra (een lachvogel), een platypus (vogelbekdier) en een echidna (stekelvarken) zeilden die dag als flyer hoog boven de stad. Kangoeroe en koala werden te cliché bevonden.

Ook de pyromane plannen van ceremoniemeester Ric Birch, bijgenaamd mr. Fireworks, zijn groots. Oudejaarsavond '96 gebruikte hij als oefening voor de Grand Opening. “Rond middernacht”, beloofde hij, “zal de Centre Point Tower oplichten als een reusachtige olympische toorts”. Helaas stond de wind die nacht verkeerd en zagen een miljoen feestgangers de olympische toorts uiteenwaaien tot een treurig hoopje as. Maar Birch is onverdroten. In 2000 wil hij heel Sydney Harbour verpakken en een lichtshow ontsteken die vanaf de maan zichtbaar is.

De olympic mania draait op volle toeren, maar het volk mort en ook in de pers zijn regelmatig kritische geluiden te horen: “Laten ze eens aan het werk gaan. Dit doen ze dus met ons belastinggeld. Ze zijn veel te laat begonnen, dit wordt een ramp”.

“Onzin”, zegt Reg Gratton, hoofd van het toekomstig olympisch perscentrum en een woordvoerder van het Sydney Organizing Committee for the Olympic Games, uitgesproken als sokok. “Als je ons vergelijkt met Atlanta liggen we ver voor. Daar hadden ze de grootste moeite met het halen van deadlines. Zo was het perscentrum in Atlanta de dag voor de opening nog niet eens klaar. Dat zal ons niet gebeuren. Evenmin als de flater die Atlanta sloeg met het transport. We bouwen nu een rail-link tussen het centrum van Sydney en het Olympisch dorp en ook vanaf het vliegveld komt er een directe treinverbinding. Bussen, boten, extra treinen, alles wordt ingezet, dus ik voorzie geen enkel probleem. Alleen de accommodatie is wat aan de magere kant.”

De agenda werd vorig jaar in Cajun met het IOC overeengekomen. Taekwando en triatlon werden toegevoegd, dus in totaal zijn er achtentwintig sporten. Gratton: “Atlanta had 16.000 atleten. Dat was echt veel te veel. Die fout wilden wij niet maken, dus ons maximum ligt bij 10.200 atleten. En hoezo 'te laat'? Met het grootste deel van de sponsors zijn de contracten inmiddels gesloten en bijna alle televisierechten zijn verkocht.”

Staccato somt hij de bedragen op. NBC: 715 miljoen US dollars. European Broadcasting Commission: 350 miljoen dollar. Japan: 135 miljoen dollar. “Alleen Canada en Zuid-Amerika moeten nog over de brug komen. Meer dan de helft van ons benodigde budget, 2,4 miljard dollar, hebben we al binnen.”

In Atlanta werd ook op het gebied van de ticketverkoop een record gebroken: elf miljoen tickets. Sydney is tevreden als men de helft van dit aantal verkoopt. Naar verwachting zullen 250.000 mensen de Spelen daadwerkelijk bezoeken. Meer dan ooit worden dit de Spelen van de televisie. Er is voorspeld dat wereldwijd vier miljard mensen via de satelliet zullen meekijken. “Vergeet het toenemend aantal televisietoestellen in China niet”, aldus Gratton.

De staat Nieuw-Zuid-Wales, waarvan Sydney de hoofdstad is, heeft zelfs een aparte minister voor de Olympische Spelen benoemd, Michael Knight, tevens de president van SOCOG. Ook is er een schaduw-minister voor het geval de oppositie in 1999 de staatsverkiezingen wint.

Een andere organisatie, de Olympic Co-ordination Authority, is verantwoordelijk voor de bouw van de faciliteiten op de vijf locaties. In twee reeds bestaande complexen aan de haven worden zes sporten ondergebracht, waaronder basket- en volleybal, gewichtheffen en taekwando. Aan de bouw van het Regatta Centrum, waar het kanoën en roeien plaatsheeft, wordt gewerkt. Daarentegen moet de eerste steen van Horsley Park (voor de paardensport) en van het schietcentrum in Holsworthy nog worden gelegd. Naar een geschikte locatie voor de wielerbaan wordt naarstig gespeurd.

Homebush Bay, zeventien kilometer van het centrum verwijderd, is de plaats waar het olympisch dorp wordt gebouwd. Het Homebush Bay Masterplan beslaat 760 hectare en betreft een voormalig vlees- en steenindustrieterrein, dat nadien als loosplaats voor industrieel afval dienst deed. Het zojuist geopende persplatform kijkt uit over eindeloze zandvlakten en reuzenmolshopen. Tegen de horizon tekent zich een enkele hijskraan af.

“Daar komt het treinstation”, zegt een woordvoerster van OCA en ze wijst op een diepe loopgraaf. “En daar staat het Olympisch Stadion. Met 110.000 zitplaatsen het grootste en mooiste stadion dat ooit gebouwd is.”

Er is nog niets te zien.

“Klopt”, zegt de woordvoerster. “Het moet alleen nog gebouwd worden.”

Evenals het tenniscentrum, het hockeystadion, de showgrounds, de multi-arena en de boogschuttersbanen. Samenvattend, van de vijftien locaties zijn er drie klaar. In dit licht klinken die 1293 dagen eng weinig.

“Open ruimte”, zegt de woordvoerster opgewekt. “We worden de Groene Spelen genoemd, omdat we rekening houden met de natuurlijke omgeving, eco-bewust bouwen en veel nadruk leggen op ruimte.” Daaraan is inderdaad geen gebrek.

De bouwkosten van het Olympisch Stadion bedragen 656 miljoen Australische dollar, maar er is nu een tekort van 360 miljoen dollar. Zelf is de olympische familie, zij het met enigszins geklemde kaken, enthousiast over de voortgang. Ook de IOC was tevreden bij hun laatste bezoek, maar wilde niettemin een strengere controle.

Het wordt groots, daarvan is Gratton overtuigd. “De Millenium Spelen zullen historie maken”, zegt hij. “Voor het eerst sinds 1956 heeft Australië de Spelen weer. En dit land heeft een obsessieve sportcultuur. Wegens de ligging, het klimaat en doordat de regering de sport zwaar subsidieert. En, als Engelsman mag ik dit zeggen, Sydney is de mooiste stad ter wereld. Atlanta was qua prestatie van tin. We're going for gold.”