In Nagano geen bijbel maar Boeddha

NAGANO, 15 FEBR. In Nagano ligt niet zoals in Atlanta de bijbel op het nachtkastje. Bezoekers van de Olympische Winterspelen zullen volgend jaar getracteerd worden op 'De Leer van Boeddha'. Buitenlandse journalisten die de Japanse stad bezoeken, wordt op het hart gedrukt dat ze in hotels en in de appartementen die worden gebouwd, hun schoenen moeten omruilen voor slippers.

De slippers voor de deur van de model-appartementen zijn veel te klein. Speciaal voor de Spelen worden grotere maten gefabriceerd.

De meest zuidelijke stad ter wereld die ooit de Winterspelen heeft mogen organiseren, is in de greep van cementmolens, bouwploegen, hijskranen, asfalteermachines en ander zwaar bouwtuig. Vrijwel geen straat in de 360.000 inwoners tellende stad in het westen van Japan is ontsnapt aan de terreur van de olympische beweging.

De komst van de Spelen heeft de chaos in de toch al chaotisch gestructureerde stad alleen maar vergroot. Midden in betrekkelijk oude wijken doemen plotseling de skeletten op van complexen die straks het olympisch dorp gaan vormen. In het najaar zullen alle accommodaties voltooid zijn. Na de Spelen zullen de appartementen in het olympisch dorp en de verblijven voor de 3.500 journalisten onderdak bieden aan duizenden Japanners.

De treinreis van Tokio naar Nagano duurt ten minste tot en met het najaar nog drie uur, maar met de aanleg van een nieuwe spoorlijn zal die reistijd met de helft worden bekort. De shinkansen schiet toeschouwers, pers en sporters volgend jaar binnen anderhalf uur van de internationale luchthaven Narita naar het hart van de Japanse Alpen. Zonder de dertien tussenstops die de treinreiziger met eindbestemming Nagano zich nu nog moet laten welgevallen. In totaal worden volgend jaar februari 1,3 miljoen toeschouwers verwacht. Het gros van hen zal met de trein naar Nagano reizen.

Nagano bouwt niet alleen aan de Spelen, maar ook aan zijn eigen toekomst, zo maakte Makoto Kabayashi deze week duidelijk. Hij is algemeen directeur van het organiserend comité van de Olympische Spelen van Nagano (NAOC), dat op een industrieterrein schuin tegenover een chemische wasserij is gevestigd. “Door de aanleg van een nieuwe snelweg naar de stad en een nieuwe treinverbinding vanuit Tokio komen we dichterbij de rest van Japan. Die nieuwe verbindingen trekken ook weer nieuwe bedrijven aan.” En die zijn meer dan welkom. De Japanse economie verkeert al enige jaren in een dal en wat extra economische activiteit kan de regio die de Spelen organiseert goed gebruiken. In totaal wordt tot volgend jaar februari bijna twintig miljard gulden geïnvesteerd om de Spelen mogelijk te maken.

Net buiten de bebouwde van Nagano kom doemt een reusachtige hal op die speciaal is neergezet voor het hardrijden op de schaats. De M-Wave kostte bijna 500 miljoen gulden en is daarmee de duurste accommodatie van de Winterspelen. Niet iedereen in Nagano en omstreken is overigens van schaatsen gecharmeerd. Schaatsen is net zo interessant als het kijken naar watervlooien die over een vijver lopen, zei onlangs Goro Yoshimura, gouverneur van de prefectuur Nagano. Hij heeft inmiddels zijn excuses aangeboden, maar dat heeft het ongenoegen bij sportliefhebbers niet weggenomen. Zij zien het als het zoveelste bewijs dat de Olympische Spelen die hier over een jaar zullen worden gehouden een speeltje zijn van politici en bureaucraten met gebrek aan liefde voor de sport. Yoshimura is overigens niet zomaar een politicus: hij is tevens de vice-voorzitter van het comité dat de Spelen organiseert.

Vrijwel alle stadions waar wedstrijden op het programma staan, zijn voltooid. De meeste zijn al in gebruik genomen. Zelfs de kleedkamers in het imposante ijshockeystadion (the Big Hat) zijn volledig geoutilleerd om grootheden als de Canadees Wayne Gretzky te ontvangen. Voorlopig worden de toiletten nog benut door de bouwvakkers die de laatste hand aan het complex leggen. Als zij vertrokken zijn, kunnen ook de houten verhoginkjes onder de urinoirs worden weggehaald.

    • Ward op den Brouw