Hitlijsten

In het artikel 'Mega top 100 en Top 40 twisten om betrouwbaarheid' zitten enkele onjuistheden en onvolledigheden (NRC HANDELSBLAD, 27 januari). De Mega top 100 vindt zijn oorsprong in de Nationale Hitparade, ook toen al onder auspiciën van Buma/Stemra. Deze hitlijst werd in de jaren zeventig opgezet en destijds op radio 3 gepresenteerd door onder anderen Felix Meurders en Frits Spits.

Vervolgens werd ze omgezet in de Nationale top 100 (begin 1987), de Top 50 (begin 1993, even later Mega top 50) en Mega top 100 (sinds begin dit jaar). De Top 40 bestaat sinds 1965 in de huidige vorm en wordt nog steeds samengesteld door de Stichting Nederlandse Top 40. Vanaf 1993 treedt de Rabobank op als sponsor.

Bekijken we de betrouwbaarheid van beide lijsten, dan zijn er verschillende verschuivingen te herkennen. De Mega top 100 is de afgelopen tien jaar een stuk behoudender geworden. De zogenoemde jojo-platen zijn verdwenen en nieuwe platen komen lang niet meer zo hoog binnen. De Top 40 daarentegen is de afgelopen twee jaar steeds onberekenbaarder geworden.

Het is zeer waarschijnlijk dat deze lijst dichter bij de verkoopcijfers staat, omdat het consumentengedrag bij cd's ook grillig is. Verder is de Top 40 actueler geworden. Zo zat de nieuwe cd van Marco Borsato bij de Mega top 100 na een week op 2x platina en bij de Top 40 al op 3x platina. Daardoor verraadt de Top 40 de trends duidelijker.

Meneer Stuut van Virgin zit er dan ook behoorlijk naast. De consument houdt de Mega top 100 in de gaten, maar kijkt ook TMF en MTV. Deze zenders hebben grotere invloed dan wordt erkend. De invloed van zenders als Radio 538 heeft nauwelijks wervende kracht op de singles, zoals meneer Schouwenaars van de Top 40 beweert. Als consument kies ik voor de Mega top 100, maar als discjockey voor de Top 40.