Afscheid Harriman bijna een politiek society-evenement

WASHINGTON, 14 FEBR. De politieke vrienden van Pamela Harriman hebben gisteren met een officiële uitvaartdienst in de National Cathedral in Washington stijlvol afscheid van haar genomen. De aanwezigheid van de president en zijn vrouw, de vice-president, ministers, senatoren en ook figuren uit de showbusiness gaf de dienst bijna het karakter van een politiek society-evenement, een plechtige en massale versie van de salons van invloedrijke Democraten, die Harriman jarenlang organiseerde in haar Washingtonse woning.

President Clinton prees zijn vorige week overleden ambassadeur in Parijs als “een inspirator en steunpilaar”. Achter de baar liepen onder anderen veiligheidsadviseur Sandy Berger, voormalig Bosnië-onderhandelaar Richard Holbrooke, presidentieel adviseur Vernon Jordan en onderminister Peter Tarnoff. En Winston S. Churchill, de zoon uit Harrimans korte eerste huwelijk, las voor uit de bijbel die zijn beroemde grootvader en naamgenoot (Pamela's schoonvader) in 1908 had gekregen van zíjn moeder.

Een enkele gast had een verrekijkertje meegebracht, om niets van dit treffen van de inner circle te hoeven missen. Onder dreunende orgelklanken van Bach hadden zich zo'n duizend mensen in de kathedraal verzameld, onder wie senator Edward Kennedy, acteur Gregory Peck, mode-ontwerper Oscar de la Renta, Wall Street-bankier Felix Rohatyn, Hollywoods “ambassadeur” in Washington Jack Valenti, ex-uitgever van The Washington Post Katherine Graham, de voorzitter van de Franse Nationale Vergadering Philippe Séguin, ambassadeurs van Frankrijk en Engeland, familieleden, vrienden en belangstellenden. Toch was de gotische (maar in deze eeuw gebouwde) kathedraal slechts voor ongeveer de helft gevuld.

Verwijzingen naar het kleurrijke en soms frivole verleden van Pamela Harriman - waarmee ze haar goede naam in Engeland, haar vaderland, in de jaren vijftig verspeelde - leken soms in bedekte termen in de ernstige toespraken op te duiken. Harrimans kleinzoon Randolph Churchill citeerde uit een essay van zijn overgrootvader, waarin de Britse staatsman schrijft: “Laten we ons verzoenen met het mysterieuze ritme van ons lot. Het leven is één geheel, het goede en het slechte moet samen geaccepteerd worden. Het was een plezier en de moeite waard om de reis te maken - één keer.'

President Clinton, die zijn hoge positie ook bereikt heeft ondanks een frivool verleden, ging zelfs zover over Harriman te zeggen: “Haar hele leven was een voorbereiding voor de laatste vier jaar.” Hij prees haar “stralende aanwezigheid, die niet alleen een hele kamer kon verlichten of een conventiehal, maar ook de Lichtstad zelf”. In besloten kring wordt Harriman vandaag begraven naast haar derde en laatste echtgenoot, de diplomaat Averell Harriman, op het familielandgoed in de staat New York.