Oude elektronica

Telharmonium of dynamophon Elektronenorgel met roterende generatoren van gigantische proporties, in 1906 gepatenteerd door de Amerikaan Thaddeus Cahill. Eerste elektronische muziekinstrument.

Audion Instrument waarbij de klankopwekking geschiedt door middel van drie elektronenbuizen. Uitvinder: de Amerikaan Lee De Forest, ca. 1907.

Rumoarmonium Een van de intonarumori - geruismachines - waarmee de Italiaanse futuristen ten tijde van de Eerste Wereldoorlog concerten gaven. Dit 'geruisharmonium' met zeven verschillende soorten ruis werd ontwikkeld door Luigi Russolo.

Thérémin Ook: Termenvoksa of Aeterophon. Instrument waarmee radiogolven worden gemanipuleerd. Omstreeks 1920 ontwikkeld door de Rus Lev Sergejevitsj Thérémin. Zowel toonhoogte als volume is handmatig te sturen. Thérémin bouwde ook de rhytmicon, een door fotocellen aangestuurd klavier.

Dynaphon Door de Fransman René Bertrand ontwikkeld instrument, dat zogezegd de schakel vormt tussen de thérémin en de ondes martenot.

Spärophon Een primitief soort orgel uit de jaren twintig van de Duitser Jörg Mager, dat niet alleen glissandi kon produceren, maar ook tal van ongekende klankkleuren. Mager ontwikkelde vanuit dit concept verschillende elektronische instrumenten, waaronder calleidophone, de electrophon en de partiturophon, die bijvoorbeeld werd gebruikt om de klokken uit Wagners Parsifal te laten klinken.

Ondes martenot In 1928 ontwikkeld instrument met één snaar en toetsen, waarmee vooral glissandi worden gerealiseerd. De geestelijke vader is Maurice Martenot. De letterlijke vertaling van het instrument: golven van Martenot.

Trautonium Instrument waarmee, door de druk die de vingers op een draad uitoefenen, volume en toonhoogte kunnen worden gemanipuleerd. Het eerste elektronische instrument dat seriematig werd geproduceerd.