Bisdom

In het artikel 'Bisdom Rotterdam heft parochies op' (NRC HANDELSBLAD, 5 februari) wordt ten onrechte de indruk gewekt dat de dekenale herindeling (van 14 naar 6 dekanaten) van het bisdom Rotterdam een omstreden bestuurlijke reorganisatie is.

Een nuancering is hier op zijn plaats: voorafgaand aan de nota Dekenale Herindeling zijn ruim twee jaar van besprekingen voorafgegaan met de dekenale besturen en de diocesane adviesorganen. Naar aanleiding van deze besprekingen is in goed overleg met alle betrokkenen een aantal wijzigingen opgenomen in de uiteindelijke beleidsnota. De zogenoemde temporisering, het ontwikkelen van de 'nieuwe dekenaten' in een tempo dat bij de plaatselijke situatie past, waardoor ruimte wordt geboden om de fusies op flexibele wijze te bewerkstelligen, is een van die wijzigingen. De diocesane adviesorganen onderschrijven het beleid van het bisdombestuur inzake de vernieuwde taakstelling van het dekenaat en de herindeling.

De reorganisatie van de territoriale pastoraal is gebaseerd op dezelfde grondgedachte, dat het bisdom Rotterdam actief voorwaarden moet scheppen voor de voortgang van het Evangelie in de Randstad. Een sterke pastorale organisatie is een van die voorwaarden. Het bisdom wil dit realiseren door het bundelen van de krachten van de parochies: Samenwerking is geboden, zowel voor de parochianen als voor de pastores. Het ligt daarom in de bedoeling dat de 190 parochies van het bisdom binnen tien jaar in 50 tot 70 samenwerkingsverbanden gaan samenwerken. Er is zeker geen sprake van het opheffen van twee derde van de Zuid-Hollandse parochies, zoals de kop van het artikel suggereert.