Alleen blond haar kan de man betoveren

The Mirror Has Two Faces Regie: Barbra Streisand. Met: Barbra Streisand, Jeff Bridges, Lauren Bacall, Pierce Brosnan, George Segal, Mimi Rogers. In 20 theaters.

Sprookjes zijn pas afgelopen op het moment waarop van de hoofdpersonen wordt gezegd dat ze nog lang en gelukkig zullen leven, maar je weet nooit of dat echt zo is. In haar derde speelfilm lijkt regisseuse Barbra Streisand vastbesloten de voorwaarden voor dat geluk te onderzoeken. The Mirror Has Two Faces werd een saai sprookje, waarvan het happy end keer op keer beproefd moet worden. En passant wil Streisand ook de hardnekkig mythe ontmaskeren dat de weg naar geluk alleen met schoonheid en seksuele aantrekkingskracht geplaveid is.

Het verhaal van de snel door vrouwelijk schoon gecharmeerde professor Gregory Larkin (Bridges) die een platonische relatie aangaat met de onaantrekkelijke maar intelligente Rose, volgt het beproefde Hollywood-stramien van de romantische komedie. Streisand speelt Rose als een ongelukkige 35-plusser in oversized truien, die overal koekjes heeft verstopt om de leegte van haar bestaan mee te vullen. Doordat elke dialoog in aanzwellende vioolmuziek gesmoord wordt, verliest de film veel vaart. Zelfs het dynamische gebruik van veel verschillende camera-instellingen wordt daardoor eentonig.

Het idee voor de film ontleende scenarioschrijver Richard LaGravenese (The Fisher King, The Bridges Of Madison Country) aan Le miroir à deux faces (1958) van André Cayatte. Maar anders dan het melodramatische origineel, moest The Mirros Has Two Faces vooral een luchtige film worden. Geen vernietigende jaloezie dus, als Gregory na een verblijf in Europa ontdekt dat Rose in de spreekwoordelijke mooie zwaan veranderd is. Dán wil hij wel wat meer dan alleen maar vriendschap.

Dat maakt Rose tot een beauty victim. Niet alleen blijken decolleté en geblondeerde haren de beste methode om Gregory ook seksueel in haar te interesseren, ze gelóóft zelf ook dat het zo is en houdt daarmee de mythe in stand. De enige die het belang van uiterlijk schoon weet te relativeren, is de terecht voor haar rol met een Golden Globe bekroonde en met een Oscar voor de beste vrouwelijke bijrol genomineerde Lauren Bacall. De zelfverzekerde elegance waarmee ze de rimpels op haar helemaal niet meer zo mooie gezicht laat zien, maakt haar tot de meest sexy vrouw in de film en het levende bewijs dat schoonheid vele gezichten heeft.