Adeldom

Wat een verrassing om ons familiewapen met de drie ezelskoppen opvallend in NRC HANDELSBLAD van 23 januari te zien. Ik vatte het als een soort uitdaging op om mijn stem te laten horen in de discussie over emancipatie bij het vererven van adel.

De Tweede Kamer heeft minister Dijkstal gevraagd om de vererving daarvan ook via de vrouwelijke lijn mogelijk te maken, wanneer voor de naam van de moeder voor het kind is gekozen. De minister voelt hier niets voor en weet zich gesteund door de Hoge Raad van Adel.

Met onder andere het argument, dat de kans op uitsterven van de adel kleiner wordt bij een mogelijkheid tot vererving via de vrouwelijke lijn, scharen vele van geboorte adellijke dames zich achter het standpunt van de Tweede Kamer. Ik denk echter dat de minister gelijk heeft en dat je aan dit eerbiedwaardig instituut niet moet gaan rommelen. Behalve voor wat betreft het Koninklijk Huis is de bestuursrechtelijke rol van de adel lang geleden afgeschaft. Er zijn daarom geen stevige argumenten voor een dergelijke verandering. Er zullen immers nog wel wat jaartjes mee gemoeid zijn voordat de 10.000 adellijke personen in Nederland van nu geen nakomelingen via de mannelijke lijn meer zullen voortbrengen.

Maar is het bovendien ook niet zo dat, wanneer een modernisering van dit instituut wenselijk is, je het dan in zijn geheel zou moeten doorlichten? Vragen als: moeten er geen nieuwe personen in de adelstand verheven worden op basis van verdiensten?, krijgen dan weer aandacht. Of: moeten titels als burggraaf, markies of hertog, die in Europa nog wel voorkomen, in het kader van een steeds verder verenigd Europa ook in Nederland worden verleend? Of de vraag, of bij invoering van de mogelijkheid tot vererving via de vrouwelijke lijn de arme niet adellijke echtgenoot niet verder wordt gediscrimineerd doordat deze als enige van het gezin zonder titel of predikaat door het leven moet.

Kortom laten wij maar hopen dat dit historische instituut blijft zoals het is. Adeldom is bovendien niet bij wet alleen bepaald.