Ze gaan hier op de fiets naar het werk

Laatst hadden we een conditietraining in het bos. De trainer waarschuwde me voor een heuvel die we halverwege het traject op zouden moeten. Wauw, een heuvel, dacht ik, en dat nog wel in Holland. Ik hou erg van een heuvelachtig landschap. Afijn, even later realiseerde ik me dat een heuvel hier toch iets anders is dan een heuvel in Nieuw Zeeland. Ik was 'm al gepasseerd nog voordat ik 'm eigenlijk had opgemerkt. Dit land is zó ongelooflijk vlak.

Dat verklaart ook al die fietsen. Thuis kom je ook weleens fietsers tegen, maar dat zijn dan recreatieve fietsers. Hier gaan mensen zelfs op hun fiets naar het werk! Ik doe hier ook veel op wat inmiddels mijn tweede fiets is. M'n eerste is gestolen.

Dit is m'n eerste seizoen bij Amsterdam. In Nieuw Zeeland kende ik een Nederlander die weer wat mensen bij de club kende. Ik wilde graag in Holland spelen omdat het niveau hier hoger is. En het liefst wilde ik voor Amsterdam uitkomen omdat Carina Benninga de coach is. Voor de club was het een groter avontuur dan voor mij, want eigenlijk wisten ze niet zoveel van me.

Ik heb mijn spel behoorlijk moeten aanpassen. In Nieuw Zeeland wordt erg offensief gespeeld, alle ballen gaan hup meteen naar voren. Hier ligt de nadruk veel meer op een rustige opbouw vanuit de verdediging, op goed georganiseerd spel zonder risico's. Dat was in het begin wennen.

Verder heb ik nauwelijks aanpassingsproblemen gehad. Ik heb het hier gewoon erg naar m'n zin. Dit weekeinde ga ik carnaval vieren, dat is iets wat we thuis nauwelijks kennen. Hoe ik ga? Hoezo? Oh hemel, ik heb er niet eens bij stilgestaan dat je verkleed moet gaan!