Trio in de postboptijd met heldere echte jazz

Concert:Intercontinental Jazz Trio. Gehoord: 8/2 BIMhuis, Amsterdam. Verder: 11/2 Provinciehuis, Zwolle (12.45u) en Dizzy, Rotterdam ('s avonds), 12/2 O42, Nijmegen, 15/2 De Waag, Leiden, 16/2 Schuttershof, Middelburg (17u).

De eerste daad die Amerikaanse saxofonist Tim Armacost zaterdag in het BIMhuis stelde was zijn muziekstandaard opzij zetten. Het publiek kon er dus zeker van zijn dat in elk geval alles uit het hoofd werd gespeeld, iets wat in de jazz steeds zeldzamer wordt.

Dat Armacost het zonder papier af kan ligt voor een deel aan het feit dat het repertoire voor de helft uit standards bestaat. Daarnaast is het zonder twijfel te danken aan de bijzondere verstandhouding die hij heeft opgebouwd met de Nederlandse bassist Joris Teepe en de Japanse drummer Shingo Okudaira. De drie musici reisden los van elkaar over de hele wereld - het lot van elke 'cat' die van jazzmuziek wil leven - maar vonden elkaar door een engagement in een New Yorks café waarmee het Intercontinental Jazz Trio was geboren.

Wat de drie bindt is niet alleen liefde voor 'echte' jazz; swingende postbop met een doorgaande beat, maar ook een opmerkelijke voorkeur voor helderheid. Armacost speelt stevig en geen noot te veel in een rijpe Sonny Rollins-stijl, de lange en linkshandig plukkende Joris Teepe klinkt zuiver en sonoor zonder modieuze artificiële 'sustain'.

De grootste verrassing is de kleine Okudaira. Zijn maatgevoel en timing zijn onberispelijk, daarnaast speelt hij zo melodieus dat hij zonder mankeren het Wilhelmus zou kunnen vertolken.

Dat staat niet op het repertoire, maar in Monks Dream en Will you still be mine valt er genoeg te genieten, voor wie nog beschikt over akoestische oren. Op sommige momenten klinkt dit intercontinentale trio zelfs zo ouderwets goed dat je je waant bij het historische engagement van Sonny Rollins in the New Yorkse Village Vanguard in het najaar van '57.

Dat is dan wel bijna veertig jaar geleden maar reizen is nu eenmaal net zo iets als je onderdompelen in vreemde religies. Als je thuiskomt pak je gewoon de ouwe bijbel weer op om te ervaren dat het 'goed' is, dat wil zeggen prettig vertrouwd.