TRANS AM

Trans Am: Surrender To The Night (City Slang/De Konkurrent 0498824)

De ware vernieuwers moeten soms een stap terug doen om een sprong voorwaarts te maken. Het Amerikaanse trio Trans Am begint waar de 'Krautrock' van Duitse groepen als Neu! en Faust ophield. Terwijl de Amerikaanse gitaarrock in de ontwikkeling stagneert, durven vernieuwende groepen als Tortoise en Trans Am terug te grijpen op de progressieve muziek van begin jaren zeventig, toen de techniek van synthesizers en drumcomputers in de kinderschoenen stond en er nog hevig met die nieuwe middelen werd geëxperimenteerd.

Trans Am uit Washington maakt instrumentale trance-muziek die op het tweede, door John McEntire van Tortoise geproduceerde album Surender To the Night bijzonder meeslepend uitpakt. Door de combinatie van conventionele bas en drums met melodieus gebruik van elektronica verliest de groep zich niet in gepiep en geknor, ook al is een waarschuwing op zijn plaats voor de orgie van ruis en vervorming in het bijna letterlijk uit de luidsprekers scheurende Rough Justice. Zoals Jimi Hendrix ooit de grenzen van de mogelijkheden van de elektrische gitaar onderzocht, experimenteert Trans Am met synthesizers die niet alleen de oren strelen maar die knerpen, jengelen en sputteren op de maat van metronomische drumbeats.

Met veelzeggende titels als Cologne (de geboorteplaats van de Krautrockgroep Can) en een verdwaalde gitaarmelodie in Carboforce schetsen ze een mistig industriëel landschap, dat mooi is zoals een verlaten fabrieksterrein mooi kan zijn.