Therapie voor probleemkinderen

When the bough breaks, Ned.3, 20.30-22.00u.

Kallam is elf maanden oud en heeft sinds zijn geboorte nog geen nacht doorgeslapen. Zijn nachtelijk gekrijs drijft zijn moeder tot wanhoop. Novolet voert iedere ochtend dezelfde strijd met haar tweeëneenhalf jaar oude dochterje Gabrielle. Gabrielle wil niet eten. Soms houdt ze een hap drie uur lang in haar mond, zonder hem door te slikken of uit te spugen. Ook de achttien maanden oude Victoria brengt haar nachten bijna slapeloos door.

In de documentaire When the bough breaks volgt de Canadese producent Neil Docherty de kinderen en hun moeders drie maanden lang tijdens een therapie in het C.M. Hincks Treatment Centre in Toronto. Neil Docherty was ook verantwoordelijk voor de documentaire The trouble with Evan, een verslag van het dagelijks leven van de gedragsgestoorde Evan, die volgende week door de NPS wordt herhaald. In When the bough breaks worden opnamen, gemaakt in de huizen van de drie gezinnen, afgewisseld met videobeelden van therapiesessies in het Hincks Centre. Die beelden spreken voor zich: de wanhoop en onmacht van de ouders zijn voelbaar.

In de therapie staat de relatie tussen moeder en kind centraal. De vader blijft nagenoeg buiten schot. Uitgegaan wordt van de theorie dat de eerste drie levensjaren van een kind bepalend zijn. Als het kind zich in die jaren niet weet te hechten aan zijn verzorger heeft dat gevolgen voor de rest van zijn leven. Het is een kruis dat hij moet dragen; de kans op leerproblemen en agressief en crimineel gedrag is groot. In de documentaire wordt deze, nogal fatalistische zienswijze gestaafd met resultaten van onderzoek aan de Universiteit van Minnesota. Opponenten komen nauwelijks aan het woord.

In het Hincks Centre leren de moeders tijdens zogenoemde Watch, wait and wonder-sessies door middel van spel beter met hun kinderen te communiceren, hun signalen op te vangen en hun behoeften te begrijpen. Op die manier kan de band tussen hen worden hersteld. Novolet, de moeder van Gabrielle, realiseert zich dat de relatie met hààr moeder haar nog steeds parten speelt. Zij was een veel afwezige en dominante vrouw en Novolet is van plan niet dezelfde fouten te maken. Toch zien we haar, met een riem in de aanslag, haar dochter dwingen te eten. Ook tijdens het spelen bepaalt Novolet de regels.

De therapieën zijn in alledrie de gevallen succesvol. Aan het eind slapen Kallam en Victoria 's nachts door en Gabrielle komt haar moeder om een boterham vragen. Novolet geeft toe dat zij veranderd is, niet het kind.