Ebonics (1)

A. de Swaan behandelt de vraag (Z 19 jan.) of Ebonics, de zwarte, grammaticaal vereenvoudigde variant op het standaard Amerikaans, een echte taal is.

Er zijn in de Verenigde Staten subsidies beschikbaar voor aanvullend onderwijs aan van huis uit anderstalige minderheden, maar daarvoor komt de Ebonics sprekende zwarte Amerikaan niet in aanmerking: geen minderheid en van huis uit onmiskenbaar Engels sprekend. Het resultaat is dat alleen al om deze reden de zwarte participatie aan het hoger onderwijs belabberd is.

De gemeenteraad van de Californische stad Oakland heeft daarom besloten volgens een principe dat het Nederlandse onderwijs ook kent: als aan de eisen niet voldaan kan worden, moeten de eisen maar omlaag. Men heeft Ebonics tot erkende minderheidstaal verklaard, waardoor het mogelijk wordt erin les te geven, het als omgangstaal op school te aanvaarden en erin examens af te nemen, ook alle examens van de plaatselijke universiteit. Daarmee worden de cijfers voor de beheersing van de eigen taal vanzelfsprekend veel hoger en de drempel voor toegang tot het hoger onderwijs idem dito lager.

Tegen deze truc is geprotesteerd, nadrukkelijk ook door vertegenwoordigers van de zwarte academische wereld die aanvoeren dat hiermee het essentiële probleem niet de wereld uit is. Integendeel, in plaats van de zwarte Amerikaan in te voegen in het geheel zodat op den duur zijn kleur niet eens meer opvalt (een streven waar de gemiddelde universitair geschoolde Amerikaan van Aziatische herkomst goed in slaagt - en daar schijnt de animositeit vooral op gericht te zijn) krijgt hij juist een uitzonderingspositie die hem uitsluit van zowel de top van de wetenschappelijke wereld als de hogere echelons van bedrijfsleven en bestuur. Zoals ook een uitsluitend Friestalige Fries het in Nederland buiten het Friese gedeelte van Friesland niet heel ver zou schoppen.

Ook uit de plaatselijke politiek in Oakland is bezwaar gemaakt. De zwarte burgemeester van Oakland en zijn aanhangers hebben duidelijk gemaakt dat ze deze maatregel eerder zien als een bevordering van dan als een rem op zwarte gettovorming. Kortom, een heuse rel met de nodige valkuilen van politiek correcte aard.