Aarzelend spel brengt afscheid bondscoach Franker nabij

BOEKAREST, 8 FEBR. Bondscoach Stanley Franker had als zwartste scenario een 1-1 tussenstand in zijn hoofd. Mocht Paul Haarhuis verliezen van de Roemeense kopman Adrian Voinea, dan zou Jan Siemerink de stand recht trekken. Haarhuis verloor inderdaad. En vervolgens kreeg Siemerink, in zijn eigen woorden, “op zijn kloten” van Andrei Pavel, nummer 135 op de wereldranglijst.

De Nederlandse tennisploeg staat na de eerste dag met 2-0 achter in de wedstrijd tegen Roemenië in de eerste ronde van het Davis-Cuptoernooi. Haarhuis verloor met 4-6, 6-1, 6-3 en 6-3 van Voinea, Siemerink met 6-2, 6-1, 4-6 en 6-4 van Pavel. Vorig jaar sneuvelde Nederland in Jaipur tegen India. Dit keer moet de ploeg (vandaag en morgen) de resterende drie duels winnen om een kwartfinale tegen, waarschijnlijk, de Verenigde Staten te bereiken.

De score had niets te maken met de omstandigheden. Het Roemeense publiek dat voor het eerst in twaalf jaar een 'grote' Davis-Cupwedstrijd te zien kreeg, was rumoerig en klapte, kletste en floot op momenten dat de Nederlandse tennissers zich een stilte wensten. Maar vijandig was de sfeer niet. De toeschouwers bleven een stuk beschaafder dan het publiek zich doorgaans in Nederland gedraagt bij een gemiddelde wedstrijd in de eredivisie. De Roemeense lijnrechters maakten minimaal een dozijn grove blunders. Maar het voor- en nadeel werd eerlijk over beide landen verdeeld. De achterstand is te danken aan het wisselvallige, aarzelende spel van de Nederlanders, die het seizoen slecht zijn begonnen en nog zoeken naar hun vorm. En aan de Roemenen die manhaftig streden voor hun vaderland en vatbaar bleken voor de mysterieuze krachten van het Davis-Cuptoernooi. Daarin is de hiërarchie van de wereldranglijst buiten werking gesteld. Nummer 135 won gisteren van nummer 21, nummer 45 won van nummer 27.

Pavel was ooit een begenadigd jeugdspeler. Europees jeugdkampioen tot zestien jaar en winnaar van het jeugdtoernooi van Roland Garros. Maar hij verhuisde op zijn zestiende naar Duitsland en liet zich daar door de fraaie toekomstperspectieven het hoofd op hol brengen. Pavel is inmiddels 23 jaar, een leeftijd waarop Siemerink al miljoenen bij elkaar had geslagen. Pavels Duitse vrouw vloog donderdag van Dortmund via Amsterdam naar Boekarest om een paar honderd mark te besparen. De reis van het echtpaar in januari naar Australië, waar Pavel twee keer werd uitgeschakeld in een kwalificatie-toernooi en bij de Australian Open in de eerste ronde sneuvelde, had alleen maar geld gekost.

“Hij is een beetje lui”, vertelde Jacco Eltingh, die Pavel uit de Duitse competitie kent. “Hij wordt pas gevaarlijk als hij zonder druk kan spelen, en een goede tegenstander heeft”, zei Haarhuis voor de wedstrijd. “Het verbaast me dat die jongen niet in de top-50 staat”, zei bondscoach Franker gisteravond laat. “Daar sta ik binnenkort”, zei Pavel.

Terwijl Haarhuis na zijn nederlaag op zijn persconferentie de meest wonderlijke vragen moest beantwoorden van Roemeense journalisten - Vraag: waarom verloor Nederland op het wereldkampioenschap voetbal de finales in 1974 en 1978? Antwoord: omdat Nederlanders liever tweede zijn dan wereldkampioen - werd Siemerink door Pavel van de baan geblazen. “De eerste twee sets gingen zo verschrikkelijk snel”, stamelde Siemerink na afloop. “Ik serveerde veel op zijn backhand, wat natuurlijk is voor een linkshandige speler. Maar hij toverde de ene na de andere bal langs me heen.”

Siemerink zweeg secondenlang, zijn ogen gericht op de tafel voor hem. “Ik heb het team in de steek gelaten. Dat doet pijn.” Door de afwezigheid van Richard Krajicek (revalideert van een knieblessure) is Siemerink de hoogst geklasseerde Nederlander in het Davis-Cupteam. Maar hij heeft geen gelukkige score in het landentoernooi. Vorig jaar in India verloor hij zijn beide enkelspelen. En als hij morgen nog in een 'levende' wedstrijd tegen Voinea mag aantreden, als Haarhuis en Eltingh het dubbelspel winnen, wacht hem een zware taak. De onderlinge stand is 2-0 voor de Roemeen.

Pavel was ontketend, gesteund door de overwinning van Voinea. Hij speelde frank en vrij, mepte iedere bal zo hard mogelijk weg en bleek twee sets lang alles raak te kunnen slaan. Pas in de derde set begon hij fouten te maken. In de vierde set leek Siemerink zelfs voor een ommekeer te kunnen zorgen. Maar Siemerink liet zijn kansen lopen en gaf in de derde game met een dubbele fout twee breekpunten weg. Pavel benutte het tweede en kwam op eigen service niet meer in gevaar.

Ieder punt van Pavel werd luid bejubeld in de hal. Het geluid werd bovendien opgevangen door microfoons op de tennisbaan en weer versterkt weergegeven door de geluidsinstallatie op de tribunes. Na de zege van Pavel omhelsden en zoenden de Roemeense spelers en coaches elkaar alsof de hele wedstrijd al was gewonnen. Vrolijke hoempapa-muziek schalde door de zaal. Pavel klapte op zijn racket om het publiek te bedanken en sloeg de gebruikte tennisballen de tribune in. Hij maakte een vreugdedans die deed denken aan de wilde polonaise van een half-naakte Mark Koevermans in Barcelona in 1993. Koevermans versloeg destijds - in het mooiste Davis-Cupduel van de huidige generatie Nederlandse tennistoppers - Sergi Bruguera in het beslissende vijfde duel. Koevermans vocht terug nadat hij met 2-0 in sets achter had gestaan. Dankzij de twee overwinningen van Haarhuis won Nederland met 3-2 van favoriet Spanje.

Maar sindsdien heeft Nederland weinig opmerkelijks gepresteerd in de Davis-Cuptoernooi. Een ronde verder, tegen Zweden zonder Stefan Edberg, stond het op zaterdag al 0-3. In 1994, na verplichte overwinning op België, volgde een kansloze nederlaag tegen de Verenigde Staten. In 1995, na een zege op Zwitserland waarbij Marc Rosset zijn voet brak, volgde een nederlaag tegen Duitsland. Vorig jaar werd Jaipur het eindstation. En de laatste etappeplaats in de wereldgroep van captain Stanly Franker - die volgend jaar plaats maakt voor oud-speler Michiel Schapers - zou wel eens Boekarest kunnen zijn.