Publiek op tribune noemt vonnissen 'schandalig'

AMSTERDAM, 7 FEBR. “Wat een nacht, ik dacht dat-ie nooit voorbij zou gaan.” De vrouw van Johan V. komt even na negenen de rechtbank binnen. Tip top gekleed, geblondeerd pas gekapt haar, een walm van zoete parfum. In haar oren glinsteren kleine hoefijzertjes. “Knikkende knieën” heeft ze.

Het wordt vrijspraak, menen op dat moment de vrienden en familie van de drie verdachten Johan V., Bertus K. en Koos R., die voor de ingang van de publieke tribune staan te wachten. “Hij kan toch niet worden veroordeeld voor handel in iets dat op elke straathoek wordt verkocht”, zegt de schoonzoon van Bertus. “Laat ze die man pakken die zijn kinderen heeft vermoord, dat is pas een crimineel.”

Als de rechters hebben plaatsgenomen achter de tafel zijn de supporters van de verdachten doodstil. De drie jonge vrouwen van de verdachten zitten in het midden vooraan. De vrouw van Johan V. houdt stevig de hand vast van de vrouw van Bertus K. Terwijl de rechter de overwegingen voor het vonnis voorleest, kijken ze elkaar soms hoopvol, dan weer geschrokken aan. Als de rechter zegt dat Karman geen kroongetuige was maar een “crimineel waarmee een deal is gesloten” veert de vriendin van Bertus K. even op uit haar stoel: “Wauw”! zegt ze.

Maar als de rechter verderop in zijn betoog het ene na het andere verweer van de advocaten verwerpt, slaat de paniek toe. “Wat is dit nu weer”, fluistert de vrouw van Johan V. als het verweer dat het geen eerlijk proces was, wordt verworpen. De vrouwen hebben elkaars handen losgelaten, zitten voorovergebogen te luisteren in opperste concentratie.

“Shit”, klinkt het overal op de tribune als de straffen worden uitgesproken. De moeder van Johan V. verlaat de tribune voortijdig. De vrouwen zijn in tranen. “Zijn ze gestoord?”, zegt de vrouw van Johan V. “Het wordt tijd om een joker in te zetten”, zegt een man. Een vrouw in een leren broek en hooggehakte laklaarzen die een gouden kettinkje draagt met de naam Johan zegt: “Het is schandalig, een moordenaar krijgt nog niet zoveel.” “Het is gewoon bullshit, je mag het wel roken maar niet verkopen”, zegt een vrouw met gepermanent haar. “De bewoners van woonwagenkampen worden gediscrimineerd”, zegt de moeder van Johan V. even later op de gang waar familieleden en vrienden elkaar troosten. “Het rechtssysteem klopt niet.”

Een man met een zonnebril en een felgele stropdas met toekans erop, die op de publieke tribune zat te telefoneren met een zaktelefoon, komt aangelopen. “Niet de feiten verdraaien hè”, waarschuwt hij “anders staat u hier binnenkort wegens laster en smaad.”

Een vriendin van de zus van Johan V. zegt: “Ik zeg niet dat het vrijspraak had moeten zijn, maar dit slaat nergens op. Wie is de grootste klootzak? Dat is Abbas (de kroongetuige, red.). Maar die gaat vrijuit. Het spoort toch niet, je kunt in dit land beter een moord plegen.”