Beroep op extra bijstand neemt toe

DEN HAAG, 6 FEBR. Ouderen, alleenstaanden met kinderen en langdurig werklozen doen een structureel beroep op de bijzondere bijstand. Deze vorm van bijstand is echter bedoeld voor onvoorziene, eenmalige uitgaven als een bril of een wasmachine.

Dit bleek gisteren tijdens het tweede rondetafelgesprek over de problemen rond de invoering van de nieuwe Algemene Bijstandswet (ABW). Deze wet had per 1 januari voor alle uitkeringsgerechtigden moeten gelden, maar sommige gemeenten hebben uitstel gekregen. De Tweede Kamer sprak gisteren met enkele directeuren van sociale diensten en wethouders.

Volgens de fracties van PvdA, D66 en GroenLinks duidt het toegenomen beroep op de bijzondere bijstand erop dat de algemene uitkering voor bepaalde groepen te laag is. De fracties van PvdA en D66 overwegen daarom de bijstand te verhogen voor alleenstaanden met kinderen en mensen die langer dan vijf jaar in de bijstand zitten. GroenLinks roept op tot een debat hierover. PvdA en D66 pleitten niet voor een algemene verhoging van de bijstand voor iedereen. De directeuren van de sociale diensten stelden vorige maand voor om alle uitkeringen met vijf procent te verhogen.

De bijzondere bijstand werd voorheen zelden uitgekeerd, mede wegens de strenge voorwaarden en de relatieve onbekendheid van deze bijstand. “Maar de afgelopen drie jaar zijn de uitgaven in de bijzondere bijstand in Tilburg met 1,7 miljoen gulden verdrievoudigd”, aldus directeur H. Kieviets. “Die toename geeft aan dat de algemene bijstand als zodanig onvoldoende is,” zei B. van der Lubbe van de sociale dienst in Hoorn.De overschrijdingen van de bijzondere bijstand moeten de gemeenten uit de eigen middelen bijpassen. “Arnhem heeft zijn budget voor de bijzondere bijstand (ruim vijf miljoen gulden) met 1,3 miljoen gulden overschreden”, verklaarde wethouder J. van Doorn gisteren. “Dus heb ik nu ruzie met de commissie financiën, terwijl de commissie sociale zaken applaudiseert.”

Directeuren en wethouders wezen ook op de hoge kosten die de uitvoering van de bijzondere bijstand met zich meebrengt, onder meer omdat elke aanvraag individueel moeten worden beoordeeld. “Een eenmalige tegemoetkoming in de stookkosten van 150 gulden kost 200 gulden aan uitvoeringskosten”, aldus directeur J. Bootsma uit Ede. Verder hekelden ze gisteren de werkwijze van het ministerie van sociale zaken, dat alleen zou letten op de administratie van de diensten en er niet op uit zijn meer werklozen aan het werk te helpen.