Bisdom Rotterdam heft parochies op

ROTTERDAM, 5 FEBR. Het bisdom Rotterdam heeft besloten tot een grootscheepse bestuurlijke reorganisatie. De 190 parochies die er nu in Zuid-Holland nog zijn, moeten in tien jaar opgaan in circa zestig samenwerkingsverbanden. Ook moeten de veertien dekenaten (regionale kerkelijke tussenorganisaties) tot minder dan de helft worden teruggebracht.

Door deze reorganisatie hopen de Rotterdamse bisschop A.H. van Luyn en het bestuur van het bisdom een oplossing te vinden voor niet alleen het steeds groter wordende priestertekort, maar ook voor het dalende aantal actieve gelovigen in het bisdom. Voor de toekomst van de rooms-katholieke kerk is het nodig nu de krachten te bundelen, zegt Van Luyn. Alleen daardoor is volgens hem 'geloven in de Randstad' nu en in de toekomst nog mogelijk te maken. Daarbij gaat het naar zijn zeggen niet om de kerk zelf (haar voortbestaan is geen einddoel), maar om het evangelie.

De zes overblijvende dekenaten, die onder leiding van een deken en een dekenaal coördinator komen te staan, moeten gezamenlijk beleid voor de parochies ontwikkelen, initiatieven nemen op het gebied van sociale dienstverlening, “christelijke waarden uitdragen” in de Randstad, alsmede tussen bisdombestuur en parochies bemiddelen. Verder krijgen de dekenaten bemoeienis met taken die de krachten van de locale parochies te boven gaan. Zo zal de zorg voor mensen met een minimum-inkomen, voor daklozen en voor jongeren op bovenlokaal niveau worden gebundeld. Volgens bisschop Van Luyn kan de kerk op die manier beter in de samenleving participeren.

Opvallend in het bisdombesluit, dat gisteren is gepubliceerd, is dat voor de leidinggevende functie van dekenaal coördinator ook vrouwen in aanmerking kunnen komen als zij een theologische opleiding hebben gehad. Het reorganisatiebesluit van het bisdom, waaraan enkele jaren gewerkt is, kan niet onomstreden worden genoemd. Vorig jaar had A. van der Helm, kerkjurist en secretaris van de Rotterdamse priesterraad, er in het links-katholieke blad De Bazuin al scherpe kritiek op. Volgens Van der Helm probeert bisschop Van Luyn door de reorganisatie een discussie over het voortbestaan van het celibataire priesterschap buiten de deur te houden. Het is net, zo schreef de kerkjurist, “alsof met een deegroller de gewijde en niet-gewijde pastores over een steeds groter oppervlak verdeeld worden”.