Abortus gebeurt echt niet 'zomaar'

Sinds 1977 ben ik werkzaam in de abortushulpverlening en het is tot nu toe slechts zelden gebeurd, dat men om een abortus vroeg vanwege het geslacht. Als het al ooit gebeurt, dan wordt er echt niet 'zomaar' aan dat verzoek toegegeven, maar is er ook sprake van een noodsituatie, voor de vrouw, maar zeker ook voor het kind, dat niet welkom is.

Daarnaast leven wij inderdaad in een multiculturele samenleving en bots ik niet alleen tegen andere opvattingen binnen de islamitische cultuur op. Wat te denken van de 'culturele' verschillen tussen Belgen en Nederlanders. Regelmatig komen Belgische vrouwen met het verzoek tot abortus omdat ze nog niet gescheiden zijn en nu zwanger van een nieuwe vriend, dus 'overspel' plegen en daarom bang zijn hun kinderen kwijt te raken uit het nog niet officieel ontbonden huwelijk.

Ik hoop dat duidelijk is dat wij in de klinieken niet blij zijn met wat de techniek allemaal mogelijk maakt. Tot nu toe was het zo dat ik naar waarheid kon antwoorden dat ik niet wist wat het geslacht was als mij daarom gevraagd werd bij het maken van de echo vóór de behandeling. Vruchtwaterpuncties en vlokkentesten worden in Nederland alleen op indicatie gedaan, d.w.z. vanaf 36 jaar of als er bij jongere vrouwen reden is om aan te nemen dat er een grotere kans is op aangeboren afwijkingen. Dus niet alleen om te weten te komen of je van een jongetje of meisje zwanger bent. Een echo wordt echter wel steeds vaker 'zomaar' gemaakt. Er zijn centra waar je dit tegen betaling kunt laten doen, de z.g.n. pretecho's. Dat dit een gevaarlijke ontwikkeling kan worden moge voor een ieder duidelijk zijn.

Ik vind het doodzonde dat de media de kans weer voorbij hebben laten gaan om op een serieuze manier over abortus te schrijven. Nederland heeft het laagste abortuscijfer ter wereld, het hoogste pilgebruik en het laagste aantal tienerzwangerschappen. Maar abortus is nog steeds een taboe.