Digitale revolutie (1)

Tachtig vooraanstaande mensen maken zich terecht zorgen over het missen van de 'digitale revolutie' ('Geef iedere scholier een computer', 29 januari).

Met alle waardering voor dit initiatief maakt het toch de indruk, dat er wat eenvoudig gedacht is. De nadruk wordt wat zwaar gelegd op de apparaten, de hardware. Hier wordt aanbevolen het massaal uitdelen van schootcomputers, de zogenoemde laptops. Hierover twee opmerkingen. Bij tal van bedrijven zijn dergelijke uitdelingen gehouden, waarna deze apparaten staan te verstoffen op zolder.

De tweede opmerking betreft de laptop. Deze gecomprimeerde computer is zwaar en duur door de bewegende delen, de harddisk. Door de snel voortgaande groei naar steeds grotere geheugenchips, staan we aan het begin van een ontwikkeling naar apparaten zonder bewegende delen. Deze zullen vrijwel zeker veel lichter en goedkoper worden. Vergelijk dat met de zogenoemde zakcomputers of organizers.

Maar de essentie van de dreigende achterstand ligt bij het instructiemateriaal voor de opleidingen. Doordat iedere docent op 'ambachtelijke' wijze zonder steun de instructiecyclus moet uitvoeren, zijn de opleidingen statisch. Nieuwe ontwikkelingen komen traag door. Het is noodzakelijk dat bedrijfsmatig en grootschalig de instructie in teamverband wordt vervaardigd. En daarbij ligt het zwaartepunt op de oefen- en trainingsstof. Dat is verreweg het arbeidsintensiefste deel. Daar komen docenten niet aan toe en daardoor blijft ons onderwijs erg theoretisch. Ik zou deze groep van tachtig aanbevelen, juist op dit aspect hun energie te richten.