Zapman

Zo'n beetje de hele week heb ik in bed gelegen met een verradelijk griepvirus. Het al even verradelijke televisietoestel had ik aan het voeteneinde van mijn bed gezet. Eindelijk eens alles zien wat er aan sport op TV komt. Alleen koortsige hersenen kunnen zoiets bedenken. Als ik niet sliep, keek ik TV.

Griep is meestal één nacht zweten afgewisseld met rillen, de volgende dag onder de dekens blijven en de dag daarop goed ingepakt de eerste schreden buiten de deur zetten. Maar deze keer wilde de koorts niet wijken. Na drie dagen lag ik nog steeds in bed en keek televisie.

De vierde dag kwam de omslag. Het was woensdag. De twee dikkertjes van Studio Sport hadden om 20.30 uur plaats genomen in hun gigantische fauteuils. Diverse persoonlijkheden uit de sportwereld verschenen voor hen. Wat opviel was, wie er ook zijn opwachting maakte, niemand kreeg een behoorlijke hand van de dikkertjes. Als twee gepensioneerde slagers die tijdens een schaatstochtje door het ijs waren gezakt, bleven ze onderin hun fauteuils zitten. Hulpeloos kwamen hun vingers omhoog om naar de handen van de genodigden te graaien. Een van de gasten was de boomlange René Eijkelkamp. Even leek het erop dat het hem zou lukken om de twee uit hun benarde positie te bevrijden. Hij trok ze tot hun middel boven de armleuningen uit. Maar toen lieten hun vingers weer los en daar zonken de twee terug in hun wak. Zelfs voor dames zijn ze die avond niet overeind gekomen.

Er bestaan boeken, etiquetteboeken, waarin precies beschreven staat hoe heren zich dienen te gedragen. Er staat bijvoorbeeld in wanneer heren dames voor moeten laten gaan. In omgevingen die niet helemaal vertrouwd zijn, dienen heren voor te gaan om eventuele klappen op te vangen. Ook bij het trap oplopen moeten te heren voorgaan, dit om te voorkomen dat de dames onder de rokken worden gekeken. In alle andere gevallen gaan de dames voor. Ingewikkeld zit het soms in elkaar. Maar voor het handen geven zijn de regels simpel. ALLE HANDEN DIENEN STAAND TE WORDEN GEGEVEN. Op de afdeling Public Relations van de NOS liggen stapels van die etiquetteboeken. Waarom verdomt men het om daar een blik in te werpen?

Ik begon me zo te ergeren onder de dekens, dat op een bepaald moment de afstandsbediening op de grond viel. Waarschijnlijk op de aan/uit-knop, want het toestel hield ermee op. Ik heb het daarna niet meer aangezet. Toen begon de koorts te dalen.

    • Hans Aarsman