WICHELROEDE

Het artikel 'De wankele wichelroede' (W&O, 18 januari) van Rob van den Berg ademt de opvatting dat wichelroedelopen humbug en apekool is. Een naamgenoot van de auteur, drs. Van den Berg, kwam in de jaren vijftig op grond van proeven die aan een van de beide universiteiten in Amsterdam gedaan waren, tot dezelfde conclusie.

Wij deden gedurende twee jaar (1951 en 1952) eveneens proeven met wichelroedelopers aan de toenmalige Technische Hogeschool te Delft, gefinancierd door de Stichting ter Bevordering van de Psychische Fysica. Ook wij konden het fenomeen wetenschappelijk niet ontrafelen. Dat werd ook gesteld in het eindrapport dat ir. J. Makking publiceerde in 'De Ingenieur', ik meen in 1953. Wij kwamen echter tot de conclusie dat het beslist niet allemaal humbug en apekool is, al is het fenomeen, ook heden, wetenschappelijk (nog) niet te verklaren. Er zijn veel verschijnselen die in dezelfde categorie vallen, wat echter niet wil zeggen dat ze afgedaan kunnen worden met de kwalificatie 'onzin'.