Daar en Dan

Sommige rubrieken op radio en televisie hanteren meer en meer de - wat ik noem - Joop van Zijl-stijl. Dat is een stijl waarin elke zin in stukjes wordt geknipt.

Dat opbreken van zinnen gebeurt ook als de mededeling niet echt lang is en niet ingewikkeld. Zij die de Joop van Zijl-stijl hanteren hebben blijkbaar een antenne voor bijzinnen en komma's ontwikkeld: dat zijn voor hen onverbiddelijk de signalen om de schaar erin te zetten en het bericht zo klein te knippen dat de mededeling nog maar moeilijk te begrijpen valt.

De beste leerlingen van Joop lijken tegenwoordig het Weer en de Verkeersberichten. Niet lang geleden waren dat uitzendingen die plechtig, ex cathedra en als het ware van overheidswege werden verzorgd. Tegenwoordig zijn Weer en Verkeer de laboratoria voor een nieuw, ultra-simpel Nederlands. Geen mededeling kan meer worden gedaan zonder daar en dan. “In het noorden, daar regent het.” “Morgen, dan wordt het droog.” “Tussen Amsterdam en Utrecht, daar staat een file.”

De vergissing van deze sprekers is dat de zinnetjes waarin zij dit toepassen te kort zijn om zulke anakoloeten te verdragen. Wat ineens gezegd kan worden, wordt nu gecompliceerd.

Gek, dat word je ervan.