Door HANS AARSMAN

En hoe zou Gabriela Sabatini de Sinterklaas zijn doorgekomen? Minder eenzaam dan de jaren daarvoor? Sinds ik weet dat ze zich in de tenniswereld zo verlaten heeft gevoeld, zijn mijn gedachten regelmatig bij haar. Voor zo'n prachtige meid moeten de mannen in de rij hebben gestaan. Maar voorop verdrongen zich natuurlijk weer de vlotte jongens met de gladde babbels. Complimentje hier, plaagstootje daar. De frisse types, waar een vrouw wat aan heeft, staan achteraan. Die denken: zo'n schoonheid, nog rijk en beroemd ook, die ziet mij toch niet staan.

Het is daarom dat de natuur van mooie vrouwen meer initiatief vraagt dan van lelijke. Als ze achterin de rij een leuke man zien staan, moeten zij erop af. Aan die slagvaardigheid schort het bij Gabriela. Onze Arnold Vanderlijde heeft wel eens naast haar gestaan op een popconcert. Ze heeft geen boeh of bah tegen hem gezegd. Een gladjanus was gewoon over die terughoudendheid heengewalst. Daar stonden twee verwante zielen bijeen, zij konden geen woord met elkaar wisselen.

Ook ik zou het hele popconcert niets over mijn lippen gekregen hebben. Bij mooie vrouwen schiet ik als vanzelf in de rol van de wereldvreemde kluizenaar die niet weet wat mooi is. Ik kijk alle kanten op, behalve die van hen. Als ik ze zou aanspreken, zou ik naar ze kunnen kijken zonder dat het opviel. De hersenen draaien op volle toeren, de lippen popelen om in beweging te komen. Maar op de snelweg die hersens en lippen verbindt, is het verkeer als bij toverslag tot stilstand gekomen. Ondertussen kijk ik vanuit mijn ooghoeken of er iets lelijks aan ze te ontdekken valt, in de hoop daarmee de betovering te verbreken. Ik vind altijd iets. Op het vliegveld van Helsinki heb ik een keer naast Stella Jongmans gestaan. We waren met een bus op weg naar een vliegtuig. Haar lippen waren te dun. Ondanks die onvolkomenheid bleef ze de uitstraling van een mooie vrouw houden. Had dat juist met die terughoudendheid te maken? Het was 1994. In Helsinki was net het EK atletiek geweest. De bus zat stampvol kwetterende Nederlandse atleten. Maar Stella was te mooi om tegen te kwetteren. Zij stond achteraf met een stilzwijgende, wereldvreemde kluizenaar naast zich. Later zou ze zich in haar eentje uitkleden in de Playboy. Iedereen heeft ernaar gekeken, maar niemand was erbij.