Vincent Bijlo steeds vaardiger cabaretier

Voorstelling: Niet zeiken, gewoon doen!, door Vincent Bijlo. Gezien: 28/11 in De Meerse, Hoofddorp. Tournee t/m 23/5. Inlichtingen: (071) 513 39 85.

De eertijds zo trotse Internationale is de Neo-liberale geworden, de eerste zin luidt nu “ontwaakt, verdienenden der aarde” en de titel van het nieuwe programma van de cabaretier Vincent Bijlo ('Niet zeiken, gewoon doen!') refereert aan die nieuwe gedachtenwereld van de vroegere socialisten. Ook hij zal zich niet meer druk maken over de onderwerpen die in het geëngageerde cabaret doorgaans aan de orde komen, zo kondigt hij aan, maar dat is natuurlijk maar schijn. Als hij bijvoorbeeld Frits Bolkestein zingend aan het woord laat, met eenvoudige oplossingen voor alles wat in deze wereld niet deugt, is onmiddellijk duidelijk dat hij daar zelf geen woord van meent - ondanks het dwingende “dat is gewoon zo” in het refreintje.

Bijlo is nog even kwaaiig als hij in zijn vorige programma's was. Met zijn sardonische grijns loopt hij tastend heen en weer tussen piano en marimba, en barst los in goedgemutste conferences met scherpzinnige redeneringen. Hij maakt alerte grappen over de actualiteit, wijst op de onzin van veel moderne communicatiemiddelen, wijdt uit over het vroegere en het huidige socialisme (“de rode blazers”), bespot de wijze waarop gehandicapten worden behandeld, en vertelt een hilarisch verhaal over het soort tv-programma's dat hem, als blinde, uitnodigt om over zijn handicap te vertellen. Soms, als het allemaal te waar is om leuk te zijn, stokt de lach en hapert de voorstelling. Maar hij wordt als conferencier steeds vaardiger. En ook als liedjeszanger. Tot dusver was ik niet altijd even gecharmeerd van de liedjes die Vincent Bijlo, beukend aan de piano, aanhief.

Nu is hij daarin echter aanzienlijk veelzijdiger. Hij zingt een aardige blues over zijn gebrek aan blues-bagage (“ik weet niets van de zelfkant/nou ja, iets van de zelfkant, uit de krant”), een treffend lied over een man die niet meer drinkt, en een paar gave liefdesliedjes die een ontluikend chanson-talent verraden. In één ervan, een ode aan zijn vriendin, zingt hij: “Ik kleed je met mijn oren uit.” Een mooie regel, vind ik, die mij des te meer voor hem inneemt.

    • Henk van Gelder