Nieuwe voorzitter van CTSV is een briljant strateeg

DEN HAAG, 29 NOV. Een rasbestuurder en een briljant strateeg die vier jaar geleden een forse deuk opliep. Dat is de nieuwe voorzitter van het bestuur van het CTSV, het orgaan dat toeziet op de uitvoering van de sociale wetten. De naam is Wim Scherpenhuijsen Rom (van 15 maart 1933) en niemand in de wereld van sociale zekerheid kent hem.

Dat was ook het geval bij het bestuur dat in april dit jaar aftrad wegens strubbelingen in de organisatie. Directie, ondernemingsraad en overig personeel rolden met het driekoppige, politiek gekleurde bestuur vechtend over straat. Het bestuur zou zich zonder enige kennis van zaken op het toezicht hebben gestort van de miljarden die in de sociale zekerheid omgaan. Ook de toenmalige staatssecretaris Linschoten (VVD) struikelde over de CTSV-affaire. De manier waarop hij zijn partijgenote D. van Leeuwen na een borrel tot bestuursvoorzitter bombardeerde, zette de oud-politica onmiddellijk op achterstand.

Linschotens opvolger, Frank de Grave, kon meteen na zijn aantreden op zoek naar een nieuw bestuur. “Laat het bestuur en zeker de voorzitter geen politici zijn”, was de opdracht die hij meekreeg van het interim-bestuur dat tot 1 januari aanblijft. Kennis van sociale zekerheid was niet vereist.

Het werd een bestuurder die zijn sporen verdiende in het bankwezen en zijn loopbaan in de Koninklijke Landmacht begon. Op de Koninklijke Militaire Academie in het kasteel van Breda werd Willem Elmert Scherpenhuijsen Rom opgeleid tot officier van de landmacht. Hij vervulde daar na de vierjarige opleiding enkele administratieve en leidinggevende functies. De beroepsofficier besloot in 1967 over te stappen naar de Nederlandsche Middenstands Bank (NMB), waar hij controller werd. Inmiddels registeraccountant maakte Scherpenhuijsen Rom snel carrière binnen de bank. Acht jaar na zijn binnenkomst trad hij toe tot de raad van bestuur van de NMB. Een jaar later, in 1976, werd hij voorzitter van de raad.

Scherpenhuijsen Rom wist de kleinste van de grote banken in een van de grootste financiële conglomeraten te loodsen. Hij leidde de fusie tussen NMB en Postbank en later het samengaan van deze combinatie met verzekeraar Nationale Nederlanden. Topman van de hierdoor gevormde Internationale Nederlanden Groep werd Scherpenhuijsen Rom rond juli 1992. Amper drie maanden later volgde het roemloze einde van zijn bancaire carrière. Hij bleek goedkeuring te hebben gegeven aan privé-beleggingen van medebestuurders die volgens De Nederlandsche Bank niet door de beugel konden. Ook verschenen publikaties waaruit bleek dat hij in 1977 zeven ton investeerde in een door zijn bank gefinancierd bedrijf.

Zowel juridisch als fiscaal kon Scherpenhuijsen Rom niets worden aangerekend. De bankier met de antroposofische overtuiging legde zichzelf echter een hogere standaard op en vertrok. De vragen bleven, want hoewel in de bankwereld de spot werd gedreven met de filosofische bespiegelingen van Scherpenhuijsen Rom, is het nog steeds een raadsel hoe iemand die hoge ethische normen stelt niet in staat is geweest zichzelf daaraan te houden. Nog steeds is hij commissaris van de Triodosbank, een bank met een antroposofische oriëntatie die zich uit in het streven naar maximale transparantie van geldstromen.

Scherpenhuijsen Rom heeft ruime bestuurlijke ervaring als voorzitter. Hij is lid van het bestuur van het Concertgebouw, van de raad van commissarissen van uitgeverij SDU en van twee stuurgroepen die zich met de elektronische snelweg bezighouden. In die hoedanigheid heeft hij zijn lijntjes naar het ministerie van Economische Zaken uitstaan. Verder moet hij nog als voorzitter beginnen bij de Raad voor Verkeer en Waterstaat. Een achtenswaardig gezelschap van Commissarissen der koningin, professoren en Pieter van Vollenhoven dat het gelijknamige ministerie adviseert. Ergens in politiek-bestuurlijk Den Haag loopt iemand rond die het a-politieke CDA-lid lanceert voor bestuursfuncties. Dit keer gaat het om een full-time functie (salaris 190.000 gulden), waarbij de oud-bankier toezicht moet houden op ruim tachtig miljard sociaal zekerheidsgeld. Na de val van het eerste CTSV-bestuur kan Scherpenhuijsen Rom erop rekeken dat tallozen de nieuwe voorzitter op de vingers zullen kijken.