Goaltjesdief vindt voldoening in assist

ROTTERDAM, 28 NOV. Hij speelde een onopvallende wedstrijd, maar desondanks kon Marten Eikelboom gisteravond terugzien op een opmerkelijk optreden. De hockeyinternational van Amsterdam kwam namelijk niet tot scoren en dat mocht een klein wonder heten voor de aanvaller die de afgelopen weken in iedere wedstrijd minimaal een keer doel trof. “Misschien dus toch een opvallende wedstrijd”, sprak Eikelboom na afloop van de oefeninterland tegen Duitsland (1-1).

Onbedoeld onderbrak de centrumspits gisteren de cyclus die hij aan het begin van dit seizoen inzette. In elf competitieduels maakte Eikelboom vijftien doelpunten. Samen met ploeggenoot en oud-international Taco van den Honert, goed voor negentien treffers, nam hij daarmee ruim de helft van de totale produktie van koploper Amsterdam voor zijn rekening.

In zijn 28ste interland, drie weken geleden tegen België (4-1), scoorde Eikelboom opnieuw. Wedstrijden zonder doelpunten waren niet aan hem besteed, zo leek het. Gisteren luwde de scoringsdrift plotseling, al scheelde het weinig of Eikelboom had zijn vijfde interlanddoelpunt kunnen bijschrijven.

Bij een 1-0 achterstand kreeg Nederland halverwege de tweede helft een strafbal toegewezen na een overtreding in de Duitse defensie. Spelbepaler Jacques Brinkman spoedde zich naar de cirkel, maar niet nadat Eikelboom, strafballenspecialist bij Amsterdam, zijn clubgenoot op andere gedachten had proberen te brengen. “Maar Jacques zei: bij Amsterdam mag je me wegduwen, bij het Nederlands elftal voorlopig nog niet.”

Brinkman faalde niet en bepaalde de eindstand op 1-1. Eikelboom stapte onaangedaan van het Rotterdamse kunstgras. “Natuurlijk wil iedere spits scoren, zeker als hij niet lekker in de wedstrijd zit. Maar vanavond bleek dat niet mogelijk. Op zo'n veld valt gewoon weinig eer te behalen.”

De omstandigheden in Rotterdam lieten inderdaad te wensen over bij het laatste oefenduel van de mannenploeg in de aanloop naar de Champions Trophy, het zeslandentoernooi dat over anderhalve week begint in het Indiase Madras. De vrieskou had het waterveld op sportcomplex Laag Zestienhoven veranderd in een spiegelgladde ijsbaan. Een strooiwagen moest er voorafgaand aan de wedstrijd aan te pas komen om te voorkomen dat het duel geen doorgang kon vinden.

Eikelboom was niet de enige die onder de maat bleef. Met uitzondering van laatste man Eric Jazet en aanvaller Teun de Nooijer kon geen van de internationals imponeren. Aanvoerder Stephan Veen miste in de eerste helft een strafbal. Strafcornerspecialist Bram Lomans mocht maar liefst tien keer aanleggen vanaf de cirkelrand, maar wist zich ten overstaan van de ruim drieduizend belangstellenden geen raad met de mogelijkheden.

Eikelboom kwam in de slotfase ongelukkig ten val, maar verliet ongeschonden het kunstgras. Tot opluchting van bondscoach Roelant Oltmans die vooraf vreesde voor blessures. Maandag vertrekt de nationale selectie naar Madras, waar de olympisch kampioen vijf dagen later de eerste wedstrijd speelt tegen wereldkampioen Pakistan.

Eikelboom, die gisteren begon als basisspeler, lijkt in India de belangrijkste gegadigde voor de positie van centrumspits. Diezelfde rol vervult de 23-jarige aanvaller dit seizoen bij bekerwinnaar Amsterdam nadat hij twee jaar rechterspits was. Van den Honert, sinds jaar en dag de aanvalsleider bij de club uit het Wagener-stadion, schoof een linie naar achteren.

Eikelboom leerde de fijne kneepjes bij Hattem onder leiding van vader/coach Ger. Ruim drie jaar geleden, vlak voor zijn overstap naar Amsterdam, maakte hij zijn debuut voor het Nederlands elftal. “Stond ik daar als broekie tussen al die kerels. Zeker voor een oosterling was dat even wennen.”

Zijn verblijf in de nationale selectie was een wisselend succes. Voor een basisplaats kwam hij niet in aanmerking. Vorig jaar viel hij na de oefenstage op de Canarische Eilanden definitief af. Na het afscheid van Bovelander, Crucq, Delissen en Van den Honert deed Oltmans begin vorige maand opnieuw een beroep op hem. “Tegenwoordig ben ik serieuzer met m'n sport bezig. Zit wat beter in m'n vel en sta daarom met meer vertrouwen op het veld. En krijg nu de waardering voor mijn spel.”

Doelpunten of niet. “Iedereen noemt mij maar een goaltjesdief. Waardering op basis van doelpunten, dat vind ik maar niks. Zelf put ik meer voldoening uit een geslaagde assist. Dat doet me veel meer dan zelf die bal tegen de plank slaan.”