Drugsbeleid

H.J.A. Hofland analyseert de berichtgeving over de strijd van de Franse regering tegen het Nederlandse drugsbeleid, speurend in het verleden, speurend naar de toekomst (20 november). Heel knap.

Wij wonen vijf jaar in Frankrijk en volgen uw berichtgeving op de voet. Wat dan opvalt is dat het voor ons lijkt alsof het in Nederland alleen maar gaat over drugs. Of over racisme. Ik ben maar een gewone lezer, niet iemand die de berichten analyseert.

Wat ons nu verbaast is die gekrenkte houding van Nederlandse politici wanneer Parijs vraagt - en alsjeblieft verzoekt - om het Nederlandse drugsbeleid aan te passen aan dat van zijn buurlanden. Op elk ander gebied proberen de Europese landen te harmoniseren, dus waarom niet op dit gebied. Bovendien heeft Frankrijk echt last van dat drugstoerisme aan zijn noordgrens, stel je eens voor dat Nederland last had aan zijn zuidgrens van Franse boeren die boter, kaas en melk tegen een spotprijs komen brengen.

En wanneer dat Nederlandse drugsbeleid zoveel beter zou zijn, waarom staan de kranten er dan vol van? Waarom komen hele stadswijken in opstand tegen dat drugsbeleid? Wat Frankrijk vraagt is harmonisatie, niet alleen met Frankrijk, maar ook met Italië, Denemarken, Duitsland. Ik zie er de moeilijkheid niet van, er wordt niets bijzonders gevraagd.

Dat het niets oplost is een andere zaak, maar het Nederlandse drugsbeleid lost ook niets op, integendeel zelfs. De overlast wordt alleen maar overgeheveld naar de gewone burgers.

Misschien kan Hofland een betere analyse geven, zodat zelfs onze politici de oren moeten spitsen. Nederland is onderdeel van Europa, ook van Frankrijk. Een pittige burenruzie is nooit weg, maar we willen samenleven en luisteren naar onze buren.

    • A. Hout
    • Longeville Sur Mer