PIETER ALFERINK OVER Zangers

Opera Feest ten bate van Cliniclowns met o.a. Jeanine Altmeyer, Hans Peter Blochwitz, Jaco Huypen, Charlotte Margiono, Nico van der Meel, Nelly Miricioiu, Marisca Mulder, Thomas Quasthoff, Marcel Reijans, Birgit Remmert, Ernst Daniël Smid, Geert Smits en Annegeer Stumphius. 27/11 Concertgebouw Amsterdam. Kaarten (ƒ 100,- en ƒ 75,-) nog beschikbaar. Tel. 020-6718345.

“De voorliefde voor zangers krijg je mee. Als tien- of elfjarige won ik een opstelwedstrijd voor Almelose scholieren, waarbij je een beeld van jezelf in de toekomst moest geven. De laatste regel was: 'Mijn toekomst zie ik met een heel groot orkest, een heel groot koor en middenin een zangeres (geen man).' Ik moet een aangeboren interesse voor klassieke zangers hebben, maar ik houd ook van Nina Simone, Cleo Laine, cabaret en kamermuziek. Ik ben gek op gitaar, ik heb zelf harp en piano gespeeld.”

Pieter Alferink (58) begon 25 jaar geleden na een studie communicatiewetenschappen, een carrière in de reclame en de produktie van een Duitse tv-serie over Nederlandse cabaret, als impresario. Hij viert dat woensdag 27 november in het Amsterdamse Concertgebouw met een Opera Feest ten bate van de Cliniclowns die optreden voor doodzieke kinderen. Het Brabants Orkest o.l.v. Marc Soustrot en het Jubileum Orkest o.l.v. Friedrich Haider begeleiden tal van Alferinks zangers. Opmerkelijk is het optreden van Cristina Deutekom, die acht jaar geleden afscheid nam van het podium. Het Opera Feest wordt ook op cd gezet.

“De eerste concerten die ik organiseerde waren nog instrumentaal: de gitarist Paco Pena en de hoboïst Han de Vries in de Kleine Zaal. Daarna waren het altijd zangers, vanaf Hermann Prey, Elisabeth Söderström, Victoria de los Angeles in de toenmalige Sonesta Koepelzaal. Ik ben nu agent voor vele zangers in ons land of in de Benelux, en ik ben de general manager van zangers met optredens van Londen, Parijs, München en Salzburg tot en met Hohenems.

“Dat managen is het leukste. Je groeit met een artiest mee en je beïnvloedt heel duidelijk een carrière. Geen dingen aannemen die te vroeg zijn in een artistieke ontwikkeling, niet te veel: beter een lange loopbaan dan een snelle korte. Die opbouw van repertoire is leuker dan financieel je slag slaan. Zangers als Angela Gheorgiu of Roberto Alagna ontstaan trouwens niet in Nederland, wel Charlotte Margiono, een anti-ster met grote diepgang.”

“Toen ik Pavarotti van Schiphol afhaalde en hij voor zijn image rondliep met een badmintonracket, heb ik hem uitgelachen: je komt hier om te zingen! Hij was zestien jaar geleden al zo commercieel dat ik me afvroeg of hij wel iets deed dat hij meende. Nicolai Gedda was in dezelfde serie duidelijk over zijn hoogtepunt heen, maar artistiek aanmerkelijk interessanter. En Marilyn Horne - ik bewonderde haar zo, dat ik dacht dat hier iedereen haar kende. Dat concert verhuisde van de Grote Zaal naar de Kleine Zaal: een publiek van nog geen 350, ik gooide op één avond bijna 23.000 gulden uit het raam. Bij Pavarotti waren er nog 1800 mensen met kaartjes van 95 gulden, ik speelde net quitte.

“De Nederlandse Opera had in de tijd van Hans de Roo meer aandacht voor het vocale, Pierre Audi legt de prioriteit bij het theatrale. Hij heeft voor hoofdrollen zangers geëngageerd die hij niet heeft gehoord maar wel gesproken. Vroeger zong Joan Sutherland hier, nu zijn er geen zangers met zo'n status. Catherine Malfitano, Neill Shicoff, Samuel Ramey maakten hier hun Europese debuut. Toen Margiono afgelopen zomer haar rol van Desdemona in Otello moest afzeggen, hebben ze niet geprobeerd een reprise te organiseren in een jaargetijde dat ze geen hooikoorts heeft. Maar voor hoofdrollen nemen ze wel goede Nederlanders: John Bröcheler in Wozzeck.

“Dat Cristina Deutekom na haar onherroepelijke besluit om te stoppen nu meedoet is voor mij vooral een emotionele zaak. Daar ben ik trots op. Ik ben zeven jaar haar manager geweest. Ze is nu geprogrammeerd als de bonbon aan het einde van een diner. Ze zingt de Bolero uit I Vespri Siciliani en dan Léhars Liebe du Himmel auf Erden. Dat staat op een plaat die ik met haar heb geproduceerd in Wenen, een tijd met ontzettend veel plezier.”